Ζωή Κατσιαμπούρα: Με τη βροχή
Με τη βροχή Ναι, ναι, ήρθε με βάρκα ένας τύπος που έχει γεννήτρια και πολύμπριζα και φόρτισε τα τηλέφωνά μας και μπορούμε να μιλήσουμε, ναι. Τις είδα τις κλήσεις σου,…
Με τη βροχή Ναι, ναι, ήρθε με βάρκα ένας τύπος που έχει γεννήτρια και πολύμπριζα και φόρτισε τα τηλέφωνά μας και μπορούμε να μιλήσουμε, ναι. Τις είδα τις κλήσεις σου,…
12) Kύκλοι ανοίγουν, κύκλοι κλείνουν. Σαν τις εποχές των ιστοριογράφων. Κλείνει το κερδόκαινο, το σπαταλόκαινο, και αρχίζει η τελευταία φάση του ανθρωπόκαινου. Και η τελευταία των ιστοριογράφων. Κύκλοι κυλούν,…
Η νοσοκόμα «Χρύσα, χρυσό μου, έλα λίγο». Χρύσα χρυσό μου τη φώναζε, από χρυσάφι είσαι φτιαγμένη της έλεγε, μικρό κορίτσι ανάμεσα σε γέρους, αφοσιωμένη, με το χαμόγελο, σε άχαρες δουλειές,…
Δυο βήματα είσαι μακριά Από τα γραφικά του καλντερίμια. Κι όμως δε λες, δε γράφεις τίποτε γι’ αυτά, Μα κι ούτε βρήκες τον καιρό Εκεί να περπατήσεις …
Τελευταίως δεν είμαι τόσο ευδιάθετη γι΄ αυτό παίζω παιχνίδια τη σιωπή ντύνω με κείνο το βεραμάν παρεό που κάποτε έλεγες μου πάει και ασάλευτη το σούρουπο στον καθρέφτη του μπάνιου…
ΟΧΙ, Η ΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ Όχι, η γη δεν είναι στρογγυλή Αν η γη ήταν στρογγυλή Θα το βλέπαμε Θα το ξέραμε Αν η γη ήταν στρογγυλή Δεν…
«Ναγκασάκι». Ο Ρόντερικ Τσάμπερς έκανε ένα βήμα πίσω, κι άλλο ένα δεξιά, πλησιάζοντας τη λάμπα στον τοίχο. «Η ξεχασμένη βόμβα». «Ω Θεέ μου», σκέφτηκε ο κύριος Τσιουνγκ. Αν δεν ήταν…
........................................................................................ «Θα μπορούσα να σε προσλάβω ως καμαριέρα… Με μεγάλη χαρά» είπε η Λευκή Βασίλισσα. «Δυο δεκάρες τη βδομάδα και μαρμελάδα κάθε δεύτερη μέρα». Η Αλίκη δεν μπόρεσε να…
Σχ. 1 Φ 1-33 Μα όταν στου καλοτρεχούμενου του ποταμού φτάσαν2 το πέρασμα, στου Ξάνθου3 με τα στροβιλιζόμενα νερά που ο αθάνατος τον γέννησε ο Δίας, εκεί τους χώρισε…
V Να ’μαι λοιπόν εδώ, στου δρόμου τα μισά, είκοσι χρόνια έχοντας Είκοσι χρόνια ξοδεμένα σπάταλα, τα χρόνια του Μεσοπολέμου Προσπαθώντας να μάθω τη χρήση των λέξεων, και κάθε…
Η εφημερίδα Ένας που μιλάει μόνος του την ώρα που κατηφορίζω προς το κέντρο της πόλης εκνευρίζεται επειδή έχω διπλωμένη στη μασχάλη μια εφημερίδα. Καγχάζει κουνάει τα χέρια του νευρικά…
ΧΑΛΕΠΙΟΣ ΠΕΥΚΗ Ποτέ δεν ζήσαμε χωριστά. Κι όταν πέθανε βρέφος μεγάλωνε μέσα μου σε πένθος μεταξωτό. Κι όταν μεγάλωσε πολύ ξαναπέθανε. Κι ήταν πάλι βρέφος μα είχε άλλο σώμα.…