Loading...

Ετικέτα: Ελπίδα

Ελένη Λιντζαροπούλου: Αληθώς λοιπόν

 Θυμάμαι παλιά οι παππούδες αλλά και οι γονείς μας αν μετά την Ανάσταση δεν απαντούσαμε «Αληθώς ο Κύριος», τότε μας μάλωναν και μας επανέφεραν στην τάξη, τηρώντας, άθελά τους ίσως, [ … ]

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ρήσεις και απόσπασμα. Μετάφραση: Γεωργία Παπαδάκη

Περισσότερο στα έργα της φύσης υπάρχει ο σκοπός και το ωραίο, παρά στα έργα της τέχνης.   Η ποίηση είναι θεία πνοή.   Ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον και από [ … ]

Bina Sarkar Ellias, δύο ποιήματα. Μετάφραση: Σάρα Θηλυκού

ΦΟΡΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ                                     Στον Krishna Murari   φορά  το βάρος των αιώνων —  — αιώνων των γυναικών. από τα απομεινάρια του χρόνου διεκδικεί ένα άδυτο για να [ … ]

Θανάσης Τριανταφύλλου:  Έξι  πασχαλινά χαϊκού

            1. Φως ανέσπερο Σε όλα και σε όλους Σκορπά γαλήνη.               2. Ευώδεις θάμνοι Σειόμενοι ανθούντες Αναστάσεως.               3. Χείλη προσμένουν Λαμπρό για ύμνους νεύμα Αναστάσιμους.             [ … ]

Γιόζεφ Ροτ: Ο Τσίπερ και ο πατέρας του, εκδόσεις Ροές / Λογοτεχνία

Ο Άρνολντ Τσίπερ, ο φορτωμένος με ελπίδες γιος, επιστρέφει στην πατρίδα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, νιώθει ωστόσο άπατρις. Κάθεται σε καφενεία, ψάχνει ματαίως να βρει κάποιο νόημα σε μια [ … ]

Θανάσης Τριανταφύλλου: Πυργοδεσπότης Ιούνης, μετά την Άνοιξη της πίκρας μας

 Μπαίνοντας ο Ιούνης είτε «πυργοδεσπότη αριθμό Ιούνη» [1] τον πεις, είτε «αγριεμένο σύνολο Ιούνη» [2], είτε τον αποκαλέσεις, προσφωνώντας τον, «Ιούνη αδέρφι από το πέλαγο» [3] όπως τον λέει σε [ … ]

Ελένη Λιντζαροπούλου, «Πάσχα από το σπίτι»

Κοιτάζω τα σπίτια στην γειτονιά μου κι ανυπομονώ να δω τις φωτισμένες προσόψεις τους, ανυπομονώ να δω τους γείτονες ν’ ανηφορίζουν, κατά το έθιμο, προς τον ενοριακό Nαό της Κοιμήσεως [ … ]

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, «Ελπίδα: Η πνευματική άνοδος ως κάθοδος»

«Ελπίδα: Η πνευματική άνοδος ως κάθοδος» Θεωρώ πολύ σημαντικό να στρέψουμε την προσοχή μας στην έννοια της χριστιανικής ελπίδας και να παλέψουμε με τα συγκλονιστικά ζητήματα που αυτή θέτει1. Μερικά [ … ]

ΜΑΡΩ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Μέλι γάλα

   μια φορά κι ένα καιρό    χωρίς  ιμέιλ σκάιπ  έξυπνα τηλέφωνα    χωρίς καν υπερατλαντικές πτήσεις                                                         Άνοιξη 1952. Την ησυχία του πρωινού ξαφνιάζει το κουδούνισμα. Ζωηρό. Τρεις φορές. Τρέχω [ … ]