Μυρίζουμε θανατίλα… ναι, όπως τα μάλλινα μυρίζουν ναφθαλίνη έτσι κι εμείς μυρίζουμε θανατίλα. Δεν φταίει γι' αυτό ο ιός του κορονοϊού γιατί πάνω από δύο χρόνια γεμίζουμε φέρετρα σ’ όλη…
ΕΝΟΧΕΣ Εκείνο το πρωινό ήμουν ευχάριστα αναστατωμένη, γιατί ήταν η πρώτη μου μέρα στη δουλειά. Την περίμενα χρόνια αυτή τη στιγμή που θα αναλάμβανα μια υπεύθυνη θέση και, επιτέλους, θα…
Δυο αδέλφια, ιδιοκτήτες ενός απομονωμένου ράντζου εκτροφής βοοειδών στη Μοντάνα του 1925, και μια γυναίκα με τον έφηβο γιο της, πού μετακομίζουν στο κτήμα και ανατρέπουν την ήδη επισφαλή ισορροπία…
ΠΕΡΙΣΣΕΥΩ… Τις νύχτες περισσεύω απ’ τη ζωή μου Κρέμομαι στο κενό Δεν χωράω ούτε στα όνειρά μου Προεξέχει πότε ο πόθος, πότε ο πόνος, πότε η αγάπη… Έχασα και…
ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΗΘΗΚΕ Φαντάστηκε τη ζωή του σαν βιβλίο και χάρηκε. Θα μπορούσε να γυρίσει άσκοπα τις σελίδες, να πηδήξει τα δυσάρεστα κεφάλαια, να ξαναβάλει το βιβλίο στο ράφι, γυρεύοντας…
Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΩΜΑΤΟΣ Φούντωσε το χορτάρι, το πρόσωπο του κοιμισμένου δεν φαίνεται πια ούτε το σώμα του, έτσι όπως χτενίζει ο αέρας τα άτακτα μαλλιά του κάμπου· σαν…
ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ Η φίλη επέμενε να βρεθούμε στον Κεραμεικό, μάς βόλευε το σημείο, προσιτό με το μετρό, και είχαμε να συναντηθούμε όλες μαζί από το άνοιγμα του περσινού εγκλεισμού. Κεραμεικός,…
ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΝΑΜΕΣΑ Μαγιά μες τη μαγιά του εφήμερου ανέβαινα τριαντάφυλλα φουσκώνοντας όσο να γίνουν εκατόφυλλες οι αναπνοές στων πετεινών τις καμινάδες με τους σταυρούς των…
ΣΑΝ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ Σκέφτομαι σοβαρά να μην ξαναγυρίσω. Ίσως είναι το τελευταίο μου γράμμα. Μ’ έχει τσακίσει αυτό το πηγαινέλα. Έχω κοπεί στα δυο να μετακομίζω κάθε εξάμηνο. Μόλις…
Πυξίδα από μάλαμα Στις πληγές που μου αφήσαν στα πέλματα παλιοί έρωτες δυο φτερά έχουν φυτρώσει Δεν τα βλέπει ο καθένας Φανερώνονται μόνο σ' εκείνον που νιώθει τ' αόρατα…
Η γελαστή καρδιά η ζωή σου είναι η ζωή σου μην αφήνεις να τη βαρέσουν ως την οικτρή υποταγή έχε το νου σου. πάντα κάπου υπάρχει κάποιο φως. ίσως…
ΕΛΑ, ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙΣ ΜΑΚΡΙΑ Έλα να με πάρεις μακριά· ταξίδεψέ με στη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ω, Κύριέ μου, γλυκέ νυμφίε, μάζεψε τον ειρμό σου τον μαύρο από την κορυφή της…
