Read more about the article ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Από το εγώ στο εμείς, ή πώς γίνεται ένα θεατρικό κοινό
He is giving his back, and watching a movie.

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Από το εγώ στο εμείς, ή πώς γίνεται ένα θεατρικό κοινό

Στο επίκεντρο της θεατρικής φαινομενολογίας βρίσκεται το κοινό, στο βαθμό που στην συναντίληψή του δημιουργείται το ενδιάμεσο γίγνεσθαι της παράστασης. Όμως δεν πρόκειται για το κοινό, όπως το φαντάζονται οι…

0 Comments

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Εκδοχές της κρίσης στη νεοελληνική δραματουργία

Μία τυπολογία και μια δειγματοληψία   H οικονομική κρίση της Ελλάδας, που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και συνειδησιακή, ψυχολογική και υπαρξιακή, αξιών και συμπεριφορών, στρατηγικών επιβίωσης στην καθερινότητα και…

0 Comments

Γιώργος Δρίτσας: Για την παράσταση «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια» του Αλεξάντρο Κασόνα στο Θέατρο Περιγιαλίου

Το ιστορικό Θέατρο Περιγιαλίου, με την έμπρακτη στήριξη τού πάντα ενεργού πολιτιστικού συλλόγου «Απόλλων», αποτελεί έναν χώρο πολιτισμού, μοναδικού στην Κορινθία. Ένα κέντρο στο οποίο συνδέονται οι τέχνες, τα γράμματα…

0 Comments

Κωστής Ζ Καπελώνης:  Διασκευές, κατασκευές, παρασκευές

Η παράσταση είναι μια νέα κατασκευή-διασκευή του κειμένου που έγραψε ο συγγραφέας. Ακόμη κι αν κρατήσουμε τα λόγια, όπως τα έγραψε ο συγγραφέας, είναι σίγουρο ότι αποκλίνουμε από την πιστότητα…

0 Comments
Read more about the article Βάλτερ Πούχνερ: Η σκηνική οδηγία στην υπηρεσία της υποκριτικής. Παραδείγματα από τη νεοελληνική δραματουργία.
An original illustration of Theatre Masks, comedy and tragedy, in a vintage style with a ribbon or banner.

Βάλτερ Πούχνερ: Η σκηνική οδηγία στην υπηρεσία της υποκριτικής. Παραδείγματα από τη νεοελληνική δραματουργία.

Οι σκηνικές οδηγίες ή διδασκαλίες ανήκουν σε εκείνη την κατηγορία κειμένων ενός δραματικού έργου, που χαρακτηρίζονται ως παρακείμενο, ascriptiones ή δευτερεύοντα κείμενα (Ingarden), που συνοδεύουν το κύριο ομιλούμενο επί σκηνής,…

0 Comments

Κωστής Ζ. Καπελώνης:  Ο κυρ-Μπιλ ή η Μνήμη στην παρανομία

Προετοιμάζεται μια εποχή, όπου η κοινωφελής μνήμη θα είναι παράνομη. Ζούμε στην αποθέωση των σκουπιδιών του παρόντος. Η πραγματικότητα εκφράζεται με τα περίφημα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, που πολλές φορές δεν…

0 Comments

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Ο δυσχερής προσδιορισμός του μεταμοντέρνου

Υπάρχει μια τάση στον σύγχρονο πολιτισμό, έννοιες που ξεκίνησαν από ένα συγκεκριμένο επιστημολογικό ή πολιτισμολογικό πλαίσιο, είχαν λίγο πολύ καθορισμένους προσδιορισμούς μέσα στο πλαίσιο ενός θεωρητικού concept και ένα πεδίο…

1 Comment

Γεωργία Παπαδάκη: Λειτουργίες της ανθρώπινης φυσιολογίας. Μέρος Β. ΓΑΡΓΑΡΑ ⸺ ΡΕΥΟΜΑΙ ⸺ ΧΑΣΜΟΥΡΙΕΜΑΙ ⸺ΡΟΧΑΛΙΖΩ

Το ουσιαστικό «γαργάρα» της καθομιλουμένης σχηματίστηκε από το ηχομιμητικό (από τον ήχο γαρ-γαρ) ρήμα γαργαρίζω-ἀναγαργαρίζω,1 το οποίο σημαίνει κάνω γαργάρα. Στους Δειπνοσοφιστές ο Αθήναιος αναφέρεται σε έναν καλοφαγά που παράγγελνε στους μαγείρους…

0 Comments

Έφη Φρυδά. Μάσκες και σκεπτόμενες εικόνες

Καρναβάλι έχουμε, κάποιοι κρατούν το έθιμο και φοράνε μάσκες σε μια ξεθυμασμένη απόπειρα για διονυσιακές αταξίες, ενώ κάποιοι άλλοι πάλι αρκούνται στις διαρκείς παρεκτροπές παντός είδους μιας καθημερινότητας που μας…

0 Comments

Μπρανισλαβ Νούσιτς: Ο μακαρίτης. Ο δόκτωρ. Εκδόσεις Λέμβος. Σελίδες 432

Ο Πάβλε Μάριτς, ένας έντιμος αρχιτέκτονας, επιστρέφει στην πόλη του μετά από τρία χρόνια αυτοεξορίας και πασχίζει να αποδείξει ότι είναι ζωντανός, σε πείσμα της «χήρας» και των κληρονόμων του,…

0 Comments

Κωστούλα Μάκη: Κωνσταντίνος Μπούρας, Τα θεατρικά της καραντίνας Αθήνα: Εκδόσεις Νίκας. σελ. 719

Στο νέο του βιβλίο ο πολυγραφότατος Κωνσταντίνος Μπούρας, λογοτέχνης, θεατρολόγος και κριτικός, καταβυθίζεται στους ωκεανούς του αρχαίου και του σύγχρονου δράματος, παρουσιάζοντας «Τα θεατρικά της καραντίνας». Με διαρκείς επαναοικειοποιήσεις ο…

0 Comments