ΚΡΥΜΜΕΝΑ  ΨΗΦΙΔΩΤΑ   Σε  ποιόν να πω τ’ ανείπωτα πριν έρθει η στιγμή που θα σωπάσω; Στη γη που γνώριζε τα βήματά μου και στα δέντρα που άκουγαν μεσάνυχτα τους…

  Πάλι μ’ έπιασε επ’ αυτοφώρω η βροχή ενώ μετακόμιζα στην άλλη δεκαετία. Και κάθε φορά που άλλαζε η εποχή τρόμαζαν οι σκιές  και μια ραφή ξηλωνόταν απ’ το μουσκεμένο παρελθόν.…

Δ.Γ Κάθε πρωί  ρωτούσαν που πηγαίνω. -Γυρνάω τους πολυσύχναστους δρόμους για να συναντήσω την λύση απαντούσα. Βάδιζα σκυφτός χωρίς να φαίνομαι και με αρνήσεις θέριευα  ιδέες για ν’ αποφύγω τις…