ΔΕΙΠΝΟ Έξω λυσσομανούσε ασυνήθιστος Μαρτιάτικος αέρας. Φόρεσε βιαστικά τη ρόμπα της, έριξε δυο χούφτες νερό στο πρόσωπο να φύγουν τα σημάδια που πρόδιναν τον ανήσυχο ύπνο της νύχτας. Καφές…
ΠΡΩΙΜΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Ιριδίζουσα βιτρίνα βιβλιοπωλείου. Κατακόκκινο λεύκωμα μαγνητίζει το βλέμμα της Αντιγόνης και το προκαλεί. Το χέρι της ψαχουλεύει την τσέπη. Κέρματα κουδουνίζουν. Μετράει δυνατά. Φτάνουν. Ανοίγει την…
Η ΦΟΒΕΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ Τρίπολη. Κάποιο καλοκαίρι κάποτε. Η κάψα του μεσημεριού πυρώνει την άσφαλτο, ανελέητος ο ήλιος τρυπώνει παντού, πόσο αλαζόνας!!! Ένα μικρό κορίτσι περιφέρεται μόνο του, ξυπόλητο,…
Μουρούζη και Ηροδότου γωνία. Στα ξεφτίσματα της δεκαετίας του ’60. Μετακόμιση σε εξέλιξη. Φορτηγάκι ανοιχτό φορτώνεται τις πραμάτειες ενός σπιτιού που το εγκαταλείπουν οι ένοικοι του. Στο φως αδιάκριτων ματιών…
ΑΣΥΜΜΕΤΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ Καυτό το νερό που τρέχει στην μπανιέρα και γεμίζει υδρατμούς τον ολόσωμο καθρέφτη της πόρτας. Η Μαρία απλώνει το τρεμάμενο χέρι να δημιουργήσει ένα άνοιγμα, μετανιώνει,…
Κούκλες Στο ευεργετικό λυκόφως, παρακολουθούσε αφηρημένα από το παράθυρο του ξενοδοχείου της τους αδιάκοπους σχεδιασμούς που σχημάτιζαν οι πάπιες στα νερά των πηγών της Αγίας Βαρβάρας στη Δράμα. Κι…
ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΙ ΟΙ ΦΟΝΙΣΣΕΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ… Ζεστό απομεσήμερο καλοκαιριού. Κάγκελα παντού, στα παράθυρα… στο πρόσωπο… οι σκιές τους αποτυπώνονται στο δέρμα, ιδιότυπες σφραγίδες ταυτότητας, της ζωής που έμεινε απέξω…
‘ΘΑ ΜΕΙΝΩ…’ ΜΟΝΟ ΛΕΕΙ. Μέρα σημαδιακή για την ανθρωπότητα. Ίσως και για κείνη -για άλλους, όμως, λόγους που η ίδια αγνοεί… Ακόμη. Είκοσι του Ιούλη του 1969, λοιπόν,…
Η Ίμα στις αυλές της ανέχειας Ανάμεσα στην πλατεία Βάθη και στο σταθμό Λαρίσης βρίσκεται η γειτονιά που μεγάλωσε. Σήμερα την διεκδικούν πολυκατοικίες, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων μετανάστες και πολυφυλετικές…
Φοβάται Οι σκουριασμένοι μεντεσέδες της σιδερένιας καγκελόπορτας έτριξαν καθώς την άνοιγε διστακτικά. Νύχτωνε. Παράξενες σκιές τρεμόπαιζαν στο διάδρομο δίπλα στο υπόγειο. Στάθηκε στο κατώφλι και φώναξε «Μαμά, θέλω να…
Τις νύχτες κάποια σπίτια παίζουν κρυφτό με τις σκιές αυτών που κάποτε έζησαν από την μέσα μεριά των πέτρινων τοίχων τους. Σκιές ανάερες πια όλοι αυτοί, που επανέρχονται ξανά και…
Περπατούσε στη Μεξικάνικη ζούγκλα, ανάμεσα στα πανάρχαια μνημεία των Μάγια, άγγιζε τις καυτές πέτρες και ένιωθε την βαριά ανάσα της ιστορίας στις άκρες των δαχτύλων του, ανέβαινε στις πυραμίδες…
