Νίκος Τζώρτζης: Δύο ποιήματα
I Τ (Το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου) Τροχοί, τροχιές, τριγμοί. Τρόμος, τρώση, τραύμα. Τρίτη, τέρμα, τέφρα. Τρίτη, τρένα, Τέμπη. Τελεία.…
I Τ (Το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου) Τροχοί, τροχιές, τριγμοί. Τρόμος, τρώση, τραύμα. Τρίτη, τέρμα, τέφρα. Τρίτη, τρένα, Τέμπη. Τελεία.…
Μεγαλώνεις ή αλλιώς: συσσωρεύεις σκέψεις, βαρύνουσες πλέον. Σχεδόν εξήντα πια, σχεδόν ασήκωτα· έρωτες, χωρισμοί, γεννήσεις, θάνατοι: μητρώο βεβαρημένο. Ο βιοπορισμός σου (Follow the money… ) λόγος βαρυθυμίας. Τα…
Εθνόσημο πέμπτο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Τάχιστα, αλλά ψύχραιμα βγάζω τη μάσκα ύπνου (με την οποία βλέπω), βγάζω τις ωτοασπίδες (με τις οποίες ακούω), …
Ήμουν ανάσα. Δεν είχα θέμα, δεν είχα πρόθεση και κατάληξη – μα κατέληξα ρήμα, ένα ακόμα, που εκμισθώνει την ενεργητική ή την παθητική φωνή του στην…
Εθνόσημο πρώτο Τα συντριπτικά κατάγματα να σταματήσουν τις υπερβολές περί πόνου, αξιώνουν οι παρανυχίδες. Εθνόσημο δεύτερο ΤΗΛΕΔΙΑΙΤΩΜΕΝΟΣ …
(εκτός Σαββάτου και Κυριακής) Ο ποιητής κάθεται, ανοίγει ένα βιβλίο και διαβάζει το παρακάτω ποίημα: …
Τα μάτια τους, σβηστά ή επίμονα, με κοιτούσαν απλώς ή με ξεγύμνωναν. Τα χέρια τους, νωθρά ή νευρώδη, με κρατούσαν απλώς ή μ’ έσφιγγαν – μ’ έφθειραν και…
(Μυρσίνη και μυρσίνες) Κ’ εγώ δε θε να κουρφευτώ κι αγνώριστο να μ’ έχου, μα θέλω να φανερωθώ, κι όλοι να με κατέχου. ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ, Ερωτόκριτος …
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ I Φοράω καπέλο, το κατεβάζω χαμηλά· κουμπώνω μέχρι πάνω σακάκι και πουκάμισο, σφίγγω ζώνη και κορδόνια, βάζω κάλτσες – ποτέ τρύπιες·…
ΤΩΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΤΥΡΑΝΝΩΝ (ο ενιαυτός της αναρχίας) Αμέσως μετά την επιστροφή του, ο Καραμανλής αντιμετώπισε μια κατάσταση «δομικού και θεσμικού…
I Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ Και αυτή η κατηγορία μένει αόριστος, είναι όμως φανερόν, ότι εννοεί την υπ’ εμού απλοποίησιν του εν χρήσει ποικίλου τονισμού και τη χρησιμοποίσιν μόνον…
Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΟΥ Πέμπτη, 21 Μαΐου Είμαι άρρωστος. Πάει καιρός που προσβλήθηκα ξαφνικά και αναίτια από κάποια άγνωστη ασθένεια των ματιών. Χωρίς πόνο, κάτι σαν μια λευκή κάθετη…