Πολλές οδοί Εβδομηντάχρονος ο αφηγητής, όταν πια η αγωνία του θανάτου δε διασκεδάζεται με άλλα τινά – καθρεφτάκια, μπιχλιμπίδια και τσατσάρες. Στρέφεται εξ ανάγκης στο παρελθόν, το μελετά…
Το 1968 ο Νίκος Καββαδίας ταξιδεύει στην Κεφαλονιά μετά από 35 χρόνια απουσίας. Ανήμερα Χριστούγεννα γράφει το μικρό πεζό Λι, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1987 από τις…
![Read more about the article Αναστασία Κόκκινου: Tό πρῶτο πού θυμᾶμαι. Ἀπόσπασμα[1]](https://www.periou.gr/wp-content/uploads/2024/05/1.-Ο-παπα-Κώστας-στην-Αγία-Παρασκευή.jpg)
Tό πρῶτο πού θυμᾶμαι εἶναι ἕνας νηπιακός βηματισμός πάνω σέ πέτρινο καμπυλωτό πεζούλι κι ἕνας χορός ἰδιότυπος στό καφετί ἀμπάρι τοῦ μαγεριοῦ. «Μάνα» φώναζα τή γιαγιά καί τόν παππού «πατέρα»,…
Το θαύμα της υποκριτικής ανάγεται στην πανάρχαια αφηγηματική τέχνη των παραμυθάδων της Ανατολής. Εάν εξαιρέσεις την διαπολιτισμική και υπερπολιτισμική, υπεργλωσσική παντομίμα που περιορίζεται αναγκαστικά στα κατώτερα ένστικτα και στις βασικές…
Τα κύματα Αληθεύει ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να διαρκέσει Ήταν Αύγουστος και οι διάφανοι σκορπιοί κάναν βόλτες στις κουζίνες του κόσμου Μετά το Ιφτάρ. Μια αλμυρή υγρασία μας…
Ο Θανάσης Λεονταρίδης (Αθήνα 1947) είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση εφευρέτη και ζωγράφου. Αρκεί, μια επίσκεψη στο ισόγειο εργαστήρι της Καλλιθέας, όπου συνυπάρχουν παλιά με νέα έργα, εργαλεία και πινέλα, κούτες…
Το 1951 ο Αμερικανός καλλιτέχνης Robert Rauschenberg ζωγράφισε τους Λευκούς Πίνακες στο Black Mountain College στη Βόρεια Καρολίνα, μια σειρά λίγο πολύ γνωστή στο φιλότεχνο κοινό. Αυτοί οι φαινομενικά κενοί…
Δυσκολεύομαι να γράφω για τις λέξεις με λέξεις: Όλα τότε φαίνονται λιγότερα, μικρότερα, περιπλοκότερα, λανθασμένα και χιλιομεταχειρισμένα. (Κάτι τέτοιο είχε πει ο Dylan Thomas και κάτι τέτοιο πρέπει να βασανίζει…
Ο Roland Barthes είχε πει ότι: «Η πραγματική μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία». Γι’ αυτό, κάθε Πάσχα, καρτερούμε στον Σταθμό το τραίνο, που θα μας πάει πίσω σ’ εκείνα τα Πάσχα…
Φέτος δε χρειάζεται να σταυρωθείς πάλι Εσύ Χριστέ μου. Άλλοι πολλοί σταυρώνονται πιο αθώοι κι από Σένα. Μικρά παιδιά από σφαίρα από πείνα κι από δίψα ο πόλεμος μ’ ανθρώπου…
Έρωτας Μεγάλη Βδομάδα Στην κατάνυξη της εκκλησίας Μεγάλη Βδομάδα στο ημίφως και στους ψαλμούς ξάφνου ένα μονάχα φωτόνιο σπιθίζει στο χρυσό των μαλλιών Σου φωτίζει το…
Πάντα επιστρέφεις στη θύμηση. Στη μυρωδιά από σβησμένο κερί. Μύρο και λουλούδια υπέκυψαν στο τραύμα. Χόρτα νωπά στο πάρκο ανακατεύονται με μαργαρίτες. Οι παπαρούνες άρχισαν ήδη να μαδούν ; Περιμένεις…
