FRIEDRICH HÖLDERLIN: Ένα ποίημα – Μετάφραση: Νίκος Παπάνας
ΣΥΓΓΝΩΜΗ Άγιο πλάσμα! Άθελά μου συχνά τάραξά σου Τη χρυσή τη γαλήνη τη θεία, και πόνους Της ζωής πιο βαθείς και πιο κρύφιους Μπόρεσα μερικούς να σου…
ΣΥΓΓΝΩΜΗ Άγιο πλάσμα! Άθελά μου συχνά τάραξά σου Τη χρυσή τη γαλήνη τη θεία, και πόνους Της ζωής πιο βαθείς και πιο κρύφιους Μπόρεσα μερικούς να σου…
Ο ωκεανός Ο ωκεανός τρέλες μπορεί να κάνει, να γαληνεύει μπορεί μεταξωτή ανάσα να απλώνεται ή χάος να φέρνει στην ακτή· δώρα να προσφέρει μπορεί ή τα πάντα να μας…
ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Καινούριο τερακότα ήταν το φόρεμά της Και μας δέσμευε καταιγίδα ορμητική Μαζί στην κόχη τη στεγνή, στην άμαξά της. Σταματημένο τ' άλογο κι εγώ κοντά της…
ΚΑ. Στεφάνωσε, μητέρα, το νικηφόρο μου κεφάλι και αναγάλλιασε για τους βασιλικούς μου γάμους· κι οδήγα με εσύ, κι αν δε σου δείχνω πρόθυμη, σπρώχνε με με τη βία. Τι αν…
Το ποίημα «Αφιέρωση», απόσπασμα από το «Ρέκβιεμ», γραμμένο τον Μάρτιο του 1940,είναι αφιερωμένο στις γυναίκες εκείνες, που μαζί με την Αχμάτοβα, στάθηκαν στην μακριά ουρά των επισκεπτών στις φυλακές Κρεστί…
Τις ημέρες που ζούμε, τα γεγονότα της Αμερικής που συνταράζουν όλο τον κόσμο, ο Τζέιμς Μπόλντουιν θα έδινε στο βιβλίο του The Fire Next Time τον τίτλο Φωτιά αυτή τη…
Εν ειρήνη Πατάτε μαλακά, είναι κοντά, Εδώ, κάτω απ’ το αφράτο χιόνι. Ακούει τώρα ─ μιλάτε σιγανά ─ Τη μαργαρίτα να ψηλώνει. Όλα τα φωτεινά, χρυσά μαλλιά της…
Ο Λι ανέβαινε αργά στην Έκτη Λεωφόρο από την 42η οδό, κοιτάζοντας μέσα από τα παράθυρα των ενεχειροδανειστηρίων. «Πρέπει να το κάνω», επανέλαβε στον εαυτό του. Και να το. Ένα…
Ως τη μέση διάβασα τον κατάλογο των καραβιών: Ως το ατέλειωτο σμάρι, μέχρι τη γραμμή των γερανών, Που κάποτε σηκώθηκε πάνω απ’ την Ελλάδα. Σαν σμήνος γερανών σε ξένες…
Θα ’ ναι λοιπόν.... Θα 'ναι, λοιπόν μια μέρα φωτεινή: Λαμπρός ο ήλιος στη χαρά θα συμμετέχει.... Την ομορφιά σου μες στα νυφικά πιο όμορφη να κάνει θα προσέχει. Γαλάζια…
Έτσι είπε,2 κι άρχισε αυτός με του θεού την προτροπή και το τραγούδι έλεγε, απ’ το σημείο εκείνο πιάνοντας που οι Αργείοι σάλπαραν,3 …
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ Ζούμε, δίχως της χώρας τη μυρουδιά, Τα λόγια μας στα δέκα βήματα σβηστά, Και όπου φτάνουν τα λόγια μισά, Εκεί θυμούνται του Κρεμλίνου τον άξεστο απ’ τα…