Βάλτερ Πούχνερ: Σκέψεις μικρές για θέματα μεγάλα (26)
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Ό,τι γράφει η νύχτα η μέρα δεν το αντέχει κάπου αλλού κοιτάζει. …
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Ό,τι γράφει η νύχτα η μέρα δεν το αντέχει κάπου αλλού κοιτάζει. …
Πέτρα από βαμβάκι Δεν υπάρχει σκληρότητα απόλυτη. Στην αντοχή υλικών Και στο ανθρώπινο μυαλό Τυφλό σημείο διαπιστώνεται Ως εκ τού αποτελέσματος. Εκεί ακριβώς εμφιλοχωρεί Το λεγόμενο Τυχαίο Ή μια…
Κάποτε, γύρω στα 740 μετά Χριστόν, ο Λι Πο, αυτή η λεπτοφυής ρομαντική προσωπικότητα που δεν έχανε ευκαιρία να στέλνει στα ουράνια τον λυρισμό της Κίνας, κι ενώ βρισκόταν σε…
Υπάρχουν νύχτες που το φεγγάρι βλέπει όσα εμείς κρύβουμε: τους πόνους, τις απώλειες, την αδικία. Δεν μιλά. Μας διδάσκει τη σιωπή. Μέσα στο ξανθό του φως θυμάται όσα οι άνθρωποι…
Μπερδεμένος Παίζω με τα δάχτυλά μου, μπερδεύω νότες και μαλλιά Μικρές αθανασίες και λαμπερές παρουσίες Που γυρεύουν εξηγήσεις για τις χαμένες ευκαιρίες Αυτών που δεν πετάνε ψηλά ούτε τραγουδάνε Μονάχα ψιθυρίζουν…
Όχι, δεν θα εκθέσω τις ρίζες μου σαν τα απερίσκεπτα μπαομπάμπ μ΄ αναστατώνει αυτή η ανάστροφη αίσθηση. Στη σιωπή του σκότους θροϊζει η ευλογία, εκεί νανουρίζεται το αφανέρωτο νάμα, η…
ΤΟ ΣΠΙΤΙ Τώρα ζούμε εδώ. Κατοικούμε δίπλα στη θάλασσα το φεγγάρι κλαδεύει τα κύματα. Εδώ τα μωρά είναι γέροι η πόρτα ανοιχτή οι φεγγίτες κοιτάζουν στην άλλη πλευρά. Αν…
1. Με τα καρώ, πολύχρωμα σαρόνγκς τους τυλιγμένες χαριτωμένες φαίνονταν καθώς επερπατούσαν. Απ' τις σχισμές πόδια λευκά διέκρινε η ματιά μια γλύκα αφήνοντας σ' αυτούς που αθώα τα κοιτούσαν. 2.…
Οι μουλινέδες πάλιωσαν Κατά το «μού σπάσανε τον μπαγλαμά» Αποχρωματίστηκαν τα νήματα Έχασαν λάμψη και ελαστικότητα Απ’ τα χρόνια της γιαγιάς και του παππού Τι περίμενες; Σιγά μην κεντήσω με…
ΣΥΝΝΕΦΟΥΛΑ ΜΟΥ ΒΡΑΔΥ, μετά τη βροχή. Ακούω το θρόισμα που κάνουν τα βήματά μου στη βρεγμένη άσφαλτο. Από πάνω κρέμεται ο ουρανός σα χάρτης. Προσπαθώ να πιάσω συχνότητα, έχει…
ΕΛΙΕΣ Ο δρόμος τραβά στα γκρεμνά, εκεί που γονατίζει το χορτάρι και φαντάσματα από άγρια ελιά, τα κέρατά τους ακουμπισμένα στις πέτρες, παγωμένα σαν κοπάδι ελαφιών. Παράξενο πως ζω ακόμα,…
Σε όλη την πόλη και στο μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας η ίδια αναδίπλωση των ανθρώπων ξεκινούσε μέσα από τα κελάρια, πάνω στους λόφους, κάτω από τα δέντρα. Ο Απρίλιος, ο…