Θοδωρής Πετρόπουλος: Αχειροποίητη εικόνα

Αχειροποίητη εικόνα   Αχειροποίητη εικόνα η ύπαρξη.   Κι όλο πληθαίνουν πάνω της σταυρουδάκια κι αφιερώματα. Βαραίνει  στην πορεία.   Μένος αιώνων, εποχών, κοινωνίας.   Μέρα τη μέρα - άνωθεν…

0 Comments

Γιώργος Μεταξάς: Τριγυρνώντας στην Battambang

ΤΡΙΓΥΡΝΩΝΤΑΣ  ΣΤΗΝ  BATTAMBANG * Αφύλαχτες του τρένου οι γραμμές λακκούβες με λασπόνερα γεμάτες τραβάν  προς το Σταθμό οι επιβάτες μ' αποσκευές βαριές από στιγμές. Ενθύμια νεκρών παντού στους δρόμους αδέσποτα…

0 Comments

Τίνα Κουτσουμπού: Αντίδωρο σε ανάμνηση

Αντίδωρο σε ανάμνηση ΤΟ ΠΟΡΣΕΛΑΝΙΝΟ ΣΕΡΒΙΤΣΙΟ ΓΥΑΛΙΖΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΛΙΣΤΟ ΣΚΡΙΝΙΟ. Τα λεπτά ανθάκια τριανταφυλλιάς που είχε για σχέδιο τού έδιναν αρχοντιά και φινέτσα. Έβλεπαν κάθε φορά την ασημένια…

0 Comments

Tarek Eltayeb: δυο ποιήματα. Μτφρ. από τα γερμανικά: Μαρία Πολίτου

Οι σκιές μας καταλαβαίνουν περισσότερα Το δέρμα μας είναι διαφορετικό, τα ρούχα μας επίσης. Τα περισσότερα βλέμματα πέφτουν στις διαφορές, ψάχνουν για πιθανά συρτάρια να μας κατατάξουν. Κανείς δεν προσέχει…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Αρσένι Ταρκόφσκι, δυο ποιήματα

Η ΒΡΟΧΗ 1938 Πως λαχταράω ν ’ανασάνω στον στίχο Όλος ο κόσμος αλλάζει μορφή: Τα χόρτα με ανύποπτη κίνηση, το ακαριαίο και θολό μεγαλείο των δέντρων, η ερεθισμένη και φτερωτή…

0 Comments

Ανδρέας Οικονόμου: Πέρα από την Κυριαρχία – Δύο βλέμματα που επιμένουν

Προοίμιο Υπάρχουν εικόνες που δεν μιλούν πρώτη φορά όταν τις βλέπεις. Μιλούν όταν σταθείς λίγο παραπάνω, όταν αντέξεις τη σιωπή τους. Το βλέμμα -αυτό το τόσο ανθρώπινο, τόσο εύθραυστο εργαλείο-…

0 Comments

Γιάννης Σ. Παπαδάτος – Ένα ποίημα

ΡΑΚΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ Πέταξα τα ποιήματά μου σε  κάδους  απορριμμάτων. Ένας ήχος ακούστηκε από αρχαίες φωνές σε στίχους παράταιρους με συλλαβές εγγαστρίμυθες… Δεν είναι της εποχής, σαν να ‘πε ο αναγνώστης καιρός……

0 Comments

Cristina Peri Rossi ( Montevideo 1941 ) Colección de cuentos: Cosmoagonías 1988 Mτφρ. Από τα ισπανικά: Ευμορφία Μαντζαβίνου

           Los desarraigados Οι ξεριζωμένοι Βλέπει κανείς συχνά άνδρες και γυναίκες να περπατούν στους δρόμους των μεγάλων πόλεων σαν να αιωρούνται κρεμασμένοι στο χρόνο και χώρο. Δεν έχουν ρίζες στα πόδια…

0 Comments