Κωνσταντίνος Μπούρας: Σύναυγα
Η Αγιά-Σωτήρα Χωροχρονική ολοκλήρωση Άπειρον Μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε αλλιώς. Αρκεί να συνηθίσουμε. Χωρίς σώμα είναι όλα απλούστερα. Με τη δύναμη τής σκέψης Άλογα καλπάζουν Χωρίς χαλινό. Νόμοι τού…
Η Αγιά-Σωτήρα Χωροχρονική ολοκλήρωση Άπειρον Μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε αλλιώς. Αρκεί να συνηθίσουμε. Χωρίς σώμα είναι όλα απλούστερα. Με τη δύναμη τής σκέψης Άλογα καλπάζουν Χωρίς χαλινό. Νόμοι τού…
Κι όμως ξεκίνησα απ’ το νερό. Χάνοντας λίγο - λίγο Τα βράγχια μου, τα λέπια μου Και τα φτερά Τις ύποπτες κεραίες, τις φολίδες Το μισό μου τρίχωμα Τ’ αγκάθια…
Ένα τερατώδες αλλά υγρό λουλούδι μπλέκεται στα πνευμόνια μου, πλέκεται στην καρδιά μου έρπει ως το λαιμό μου και σαν χταπόδι βυζαίνει τη γλώσσα μου. Το φύτεψες χαρούμενα πέρσι το…
«Ναι, έριχνε κάθε μέρα τα δίχτυα στη θάλασσα και δεν έβγαζε τίποτα. Και παρά την ατυχία του αυτή, δεν παράλειπε, είναι αλήθεια, να δοξάζει το όνομα του Αλλάχ. Ήρθε όμως…
Σχ. 1 ΑΝΔΡ. Ω τρισαγαπημένο μου παιδί, ω συ περίσσια τιμημένο, από το χέρι των εχθρών θα σκοτωθείς αφήνοντας τη δύστυχή σου μάνα! Εσένα του πατέρα σου η τρανή…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Ό,τι γράφει η νύχτα η μέρα δεν το αντέχει κάπου αλλού κοιτάζει. …
Πέτρα από βαμβάκι Δεν υπάρχει σκληρότητα απόλυτη. Στην αντοχή υλικών Και στο ανθρώπινο μυαλό Τυφλό σημείο διαπιστώνεται Ως εκ τού αποτελέσματος. Εκεί ακριβώς εμφιλοχωρεί Το λεγόμενο Τυχαίο Ή μια…
Κάποτε, γύρω στα 740 μετά Χριστόν, ο Λι Πο, αυτή η λεπτοφυής ρομαντική προσωπικότητα που δεν έχανε ευκαιρία να στέλνει στα ουράνια τον λυρισμό της Κίνας, κι ενώ βρισκόταν σε…
Υπάρχουν νύχτες που το φεγγάρι βλέπει όσα εμείς κρύβουμε: τους πόνους, τις απώλειες, την αδικία. Δεν μιλά. Μας διδάσκει τη σιωπή. Μέσα στο ξανθό του φως θυμάται όσα οι άνθρωποι…
Μπερδεμένος Παίζω με τα δάχτυλά μου, μπερδεύω νότες και μαλλιά Μικρές αθανασίες και λαμπερές παρουσίες Που γυρεύουν εξηγήσεις για τις χαμένες ευκαιρίες Αυτών που δεν πετάνε ψηλά ούτε τραγουδάνε Μονάχα ψιθυρίζουν…
Όχι, δεν θα εκθέσω τις ρίζες μου σαν τα απερίσκεπτα μπαομπάμπ μ΄ αναστατώνει αυτή η ανάστροφη αίσθηση. Στη σιωπή του σκότους θροϊζει η ευλογία, εκεί νανουρίζεται το αφανέρωτο νάμα, η…
ΤΟ ΣΠΙΤΙ Τώρα ζούμε εδώ. Κατοικούμε δίπλα στη θάλασσα το φεγγάρι κλαδεύει τα κύματα. Εδώ τα μωρά είναι γέροι η πόρτα ανοιχτή οι φεγγίτες κοιτάζουν στην άλλη πλευρά. Αν…