Νίκος Παπαδογιαννάκης: δυο ποιήματα
Ἔλεγος Σκέλεθρο ἄθαφτο ἡ μνήμη ριγμένη στὸ χῶμα. Μπροστὰ στὶς κλειστὲς Ἠλέκτρες Πύλες τὸ αἷμα μνήσκει δίκιο κι ἄδικο μαζὶ δεμένα. Ποιός νὰ μιλήσει, καθὼς χλωμὸς κι ὁ Τειρεσίας σὲ…
Ἔλεγος Σκέλεθρο ἄθαφτο ἡ μνήμη ριγμένη στὸ χῶμα. Μπροστὰ στὶς κλειστὲς Ἠλέκτρες Πύλες τὸ αἷμα μνήσκει δίκιο κι ἄδικο μαζὶ δεμένα. Ποιός νὰ μιλήσει, καθὼς χλωμὸς κι ὁ Τειρεσίας σὲ…
Τα Θαύματα και ο Πόνος Ο πόνος δεν έχει την επιμονή που συχνά του αποδίδουμε. Δεν κυλά με δύναμη, ούτε σταθερά. Συχνά σταματά — σαστίζει μπροστά στα ίδια του τα…
Γενέθλιος χορός Σηκώνεται στην πίστα μοναχή, τη βλέπουμε όλοι. Φοράει ακόμα τα σμαραγδένια του δάσους, ξανθιά νεράιδα όμορφη, όπως την είχαμε αισθανθεί πολλές φορές στα παραμύθια. «Δεν χορεύω συχνά»…
ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΥ ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΣΑΛΟΎ Έπειτα από προσεκτική παρατήρηση και άοκνη καταγραφή κατέληξε, θαρρούσε, σε ασφαλή συμπεράσματα για το πότε ξεκινά η σήψη του καλοκαιριού : πρώτα εμφανίζονται, έλεγε,…
Όχι ακόμα Kι απλώνεται η ζωή μου όμορφη στη βραδινή την ψύχρα φωτισμένη πλάγια απ’ τη μεριά του φινάλε. Προς Δυσμάς πορευόμαστε ένας ένας πίσω από τον ήλιο στα…
Η δύναμη τού ανθρωπίνου είδους Έγκειται στην υπέρβαση Τής ατομοκεντρικής επιβίωσης. Το ένστικτο στην υπηρεσία Των πλατωνικών κοσμικών ρευμάτων. * Καλλιεργώ τον εσωτερικό Αμύθητο κήπο, Φυτεύω λουλούδια Στα κύματα Τού…
Luce d’amore Ι. Vale dolorosa α΄ Στα μισά του δρόμου της ζωής Βρέθηκα σε δάσος δύσβατο, σκοτεινό Αφού το μονοπάτι το σωστό το είχα χάσει Σαν βάρκα που…
Άντρες με κόκκινο κραγιόν Άντρες με κόκκινο κραγιόν φωτιά στο Άμστερνταμ που ονειρεύτηκα, περίγραμμα κόκκινο που σβήνει στην τεθλασμένη των χειλιών σου να γίνει σώμα ένα, με τα εκατομμύρια…
Πυγολαμπίδες στο Σπίτι των Πνευμάτων δεν είμαι μόνος β' Ψιχάλες πέφτουν ο μυγοχάφτης πετά χάνεται στο κλονγκ …
Φωτερά νερά Λαμπερά σκοτάδια Χέλια ηλεκτροφόρα Ψωμί μουλιασμένο Αλαλάζοντα κύμβαλα Πεπατημένα σύμβολα Περπατημένα δρολάπια Σαχλές μουσικές Αδιέξοδες συμβουλές Ανέξοδες χειροπρακτικές Συνηθισμένοι διέξοδοι Συγχωρεμένα έξοδα, Περιπόθητα αμαρτήματα Απόρθητα κρίματα, Αδιάβαστα κείμενα,…
TΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ Bαθιά γαλάζια νερά, και μπλε και υποπράσινα, κι εκεί που κοσμοχαλασιά λευκός αφρός τινάζεται στον ουρανό σκούρος βράχος αγκαθωτός αιωρείται, βαρύς και σκεπτικός, φορτωμένος…
Γκαραντί «Να κρατάς πάντοτε σημειώσεις» -μου ʾχε πει πέρυσι ο Γρηγόρης- για όσα έχεις κατά νου να κάνεις». Τον άκουσα κανα δυο φορές από τότε και πράγματι είχε αποτέλεσμα: Ό,τι…