Ο λεπτουργός Ο λεπτουργός, εξόριστος στον αμμώδη χρόνο μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, τυραννιέται απ’ την διπλή του φύση. Είναι ένα ον με τιμή ανθρώπου και χρέος θεού. Με πόθο…
Βρίσκεις πάντα εκείνες τις Ρωγμές Οπότε η Λογική Πλημμυρίζει από Το Ανείπωτο, Η Λειτουργία Ανακόλουθη Καθίσταται Ευθυτενής, Συνάμα λοξή, Ευθυβόλως Άστοχη Τεθλασμένη η συντομοτέρα Γραμμή ανάμεσα σε δύο σημεία. Πάσχω…
Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ Η αρχή της ποίησης άνυδρο κλάμα έσω ευεξία γαργαλιστική ένα αόριστο πένθος για κάτι που δεν ξέρεις ένα βάρος στο στέρνο ένας κόμπος στο λαιμό…
τοῦ ὅλου οὖν τῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ διώξει ἔρως ὄνομα * λεχέων Διός ** η πρώην άλοχος κάθε γάμος γαμετής και μία ενανθρώπησις οποία σύλληψις διά βροχής…
Άσμα στην αγάπη Έχω μέρες να ακούσω τη φωνή σου Δε μιλάμε πια Εσύ λιώνεις αθόρυβα τις νύχτες Τις μαλακές γραμμές από τα ακροδάχτυλα σου Για να μου γράφεις γράμματα…
La donna e mobile Λεπτεπίλεπτη, ερωτική κι ανθοφορούσα, μαινάς, οργίλη και παράφορη, δύο οι όψεις του νομίσματος, ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη ακριβείας του χαρακτηρισμού, μηδέ εαυτής εξαιρουμένης. Δίπολη γεύση,…
Ποίηση, ποίημα, ποιώ. Σκέψεις ανέκφραστες, λέξεις που ανασαίνουν στις κρύπτες τους, στα σοκάκια των στιγμών ακροπατώντας καθώς να τις ενώσεις προσπαθείς σε στίχο άτακτο ή ρίμα. Συναισθήματα σε έμμετρη μορφή,…
Φλογισμένα μάτια Ερωτευμένης έφηβης Δεν βλέπουν Χιονισμένες κορυφές απάνωθέ μας Μήτε κρυφή ακρογιαλιά Αντικρίζουν μονάχα τα δικά μου μάτια Μπαίνεις στη θάλασσα Και χρυσίζουν τα νερά Μπαίνεις στη θάλασσα…
ΠΟΙΗΣΗ Του έλεγε να καταφύγει στην ποίηση, γιατί μπορούσε ως μύστης να την υπηρετήσει, στην τέχνη της να αφιερωθεί, να λυτρωθεί στη δημιουργία και να μεταλάβει της ζωής την ομορφιά,…
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ Ο: Γήινος στέκομαι, ξενοτοπίτης Με το χώμα στα νύχια Στις μασχάλες τον ιδρώτα Άφωνος μπροστά στο θαύμα. Μεγάλο ταξίδι έκαμα· μέρες Η έρημος κουράστηκε· μα τώρα…
Ο πεσμένος θα πέφτει κάθε ημέρα Και ο αυτόχειρ θα αυτοκτονεί εσαεί Έξω από τον συμβατικό γραμμικό χωροχρόνο Εκεί όπου την ύλη ζυγοσταθμίζουν Αντιύλης σωματίδια Τρέχοντας γοργότερα Κι από το…
Και να που μείναμε μόνοι εγώ και η πέρα θάλασσα του μυαλού μου. Τα εξωτικά μου παραμύθια σήκωσαν πάλι τον αετό μου. Για μια στιγμή ξεχάστηκα, νόμισα πως μπορώ ξανά…
