Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου: Μαύρο παράθυρο
Απρίλης στο Λονδίνο. Ξυπνώ μόνη. Το σώμα μου είναι ήδη καθισμένο στο κρεβάτι, σαν να μην κοιμήθηκε ποτέ. Στα χέρια κρατώ ένα βιβλίο. Δεν διαβάζω. Απλώς κοιτάζω τις σελίδες, σαν…
Απρίλης στο Λονδίνο. Ξυπνώ μόνη. Το σώμα μου είναι ήδη καθισμένο στο κρεβάτι, σαν να μην κοιμήθηκε ποτέ. Στα χέρια κρατώ ένα βιβλίο. Δεν διαβάζω. Απλώς κοιτάζω τις σελίδες, σαν…
μπήκες στο δωμάτιο νευριασμένη κι άρχισες να πετάς απ’ το παράθυρο τα βιβλία μου τα γραπτά μου τα ποίηματά μου τα παιδιά μου ουρλιάζοντας: «ΚΑΘΕ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑ» κάθε…
ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ Κάποιες στιγμές περνούν και φεύγουν χωρίς να χάνονται, ακουμπώντας πάνω μας, περνούν μέσα μας. Υπνωτίζουν τη μέρα. Τη νύχτα κρύβονται στο κρεβάτι λοιδορώντας τα όνειρα ή πάλι σαρκάζουν…
2 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (και κάθε μέρα, όλα τα χρόνια) Ένα από τα πολλά πράγματα για τα οποία ευγνωμονώ τους γονείς μου είναι που μου έδειξαν το μεγάλο…
Όταν οι λέξεις πετούν ( Ένα κάποιο σημείωμα) " Όμως…