Αγγελική Στεφανίδου: «Πώς πας παρακάτω»  

 Σου περισσεύουν δάκρυα συμπόνοια όνειρο γυρνάς το κεφάλι στο κακό την πλάτη στο δυσοίωνο ακούραστα ελπίζεις αποκοιμιέσαι με στρωσίδι τα βιβλία η πόρτα σου ορθάνοιχτη Στην αγκαλιά και το φιλί…

0 Comments

Θανάσης Τριανταφύλλου – Ένα ποίημα

Αρχή της απροσδιοριστίας   Καταγράφει χιλιόωρα αναζητήσεων, χωρίς, ενίοτε, ν’ ανακαλύψει κάτι. Σκιαγμένο, αδύναμο αγρίμι σε κλουβί γράφει χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων χωρίς να βλέπει τίποτε το καινούριο.   Εγκλωβισμένος, θαρρείς!…

0 Comments

Κωνσταντίνος Βορβής: 2000

2000   Μονάχα εσύ θα μπορούσες να με καταλάβεις Αυτό που μας ενώνει, η γύμνια απέναντι στην δυσμορφία της αλήθειας Τα ιδανικά και οι ουτοπίες δεν μας συγκινούν τις χλευάζουμε…

0 Comments

Χαρίκλεια Βασιλείου: Ο Καλλιτέχνης και το ανικανοποίητο (Η τέχνη ως Ανατροπή και Αφύπνιση)

Το φροϋδικό μοντέλο ερμηνείας του μηχανισμού της καλλιτεχνικής δημιουργίας και των δημιουργικών διανοητικών δραστηριοτήτων γενικότερα, βασίζεται σε ένα ισχυρό σημείο εκκίνησης: την αίσθηση του «ανικανοποίητου ή της δυσφορίας» που κατακλύζει…

0 Comments

Κοσμάς Κοψάρης:Πάντα θα ροκάρω μαζί με την Κατερίνα Γώγου.

Έφυγε αρχές Οκτώβρη, τον μήνα «των παγωμένων σταφυλιών», όμως είναι πάντα εδώ, να μάς θυμίζει τα δύσκολα χρόνια της Μεταπολίτευσης, τις διαδρομές πάνω κάτω στην Πατησίων. Είναι η ποιήτρια του…

0 Comments

Κατερίνα Καζολέα:  «Θα γίνει ανταλλαγή;» της Ρούλας Πατεράκη  

 Η Ρούλα Πατεράκη προσέγγισε την Μικρασιατική καταστροφή  εστιάζοντας στις μικροϊστορίες ανθρώπων που φέρουν στο σώμα τους το αποτύπωμα της τραγωδίας. Ένα ίχνος αίματος στα πρόσωπα των ηθοποιών ήταν το εξωτερικό…

0 Comments

Δημήτρης Γαβαλάς: Plus Ultra (Ακόμα πιο Πέρα)

Το σύνθημα αυτό προέρχεται από την Ισπανία και αρχικά αποτελεί στοιχείο σύνθεσης σε σφραγιδόλιθο στον οποίο είναι χαραγμένες οι Ηράκλειες Στήλες του Γιβραλτάρ, που φέρουν την επιγραφή ‘ne plus ultra’.…

0 Comments