Loading...

Κατηγορία: Πρώτη Ύλη

Παυλίνα Παμπούδη: Άγρια Άνοιξη

Άγρια Άνοιξη Αδέσποτη, ξέφυγε παρά πέντε Τρέχει γαβγίζοντας και κατουρώντας τα λιβάδια Γαλαζωπό σημάδι στον λαιμό Το δόντι στη σφαγίτιδα μπηγμένο ακόμα- Δεν θα ξεφύγει Πίσω της βαριοπατά ο ίσκιος [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Γιάννης Ρίτσος

 Ξέρετε –ξέρουμε ποιος είναι ο Ρίτσος;    Όλο τ’ απόγευμα, σκυμμένος στ’ ακρογιάλι, μόνος, μάζευε βότσαλα, λευκά, τριανταφυλλιά, γαλάζια, με τόση σοβαρότητα και προσοχή, που ο ίδιος χαμογελούσε με υποψία [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Η ιστορία του κ. Αδαμάντιου και της κ. Χρυσούλας

Μια φορά, σ’ ένα καλύβι στο βουνό, ζούσαν ο κύριος Αδαμάντιος κι η κυρία Χρυσούλα, ένα πάμπτωχο ζευγάρι, που η μόνη του περιουσία ήταν τρεις κότες, η Σμαράγδα, η Ζαφειρούλα  [ … ]

Εαρινή Ισημερία – Για την ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ, 21 Μαρτίου – Μικρό αφιέρωμα: 9 ποιητές

  OΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ     ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ    Nα ‘χε η νοσταλγία σώμα να το σπρώξω απ’ το παράθυρο έξω! Nα τσακίσω εκείνο που δε γίνεται! Kορίτσι που [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: ένα ποίημα – από τον περασμένο αιώνα

Τη στιγμή εκείνη Έγινε η καταστροφή του Ναού Με τους οξύλιθους. Άηχα άνοιξε η νύχτα Το προαιώνιο πένθος για την Εξορία.   Μες απ’ τη μαύρη τρύπα Δεξιόστροφος, Αργά Ο [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Κρύο δωμάτιο

Μια χαραμάδα φως Ξεφεύγει από κάτω, από άλλη χιλιετία Κρύο δωμάτιο, άθλια μόνωση – άραγε Γιατί Ούτε ένα τηλέφωνο να μη μπορείς Να πάρεις τους νεκρούς; Κρύο δωμάτιο, μικροθόρυβοι μόνο [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: ένα επίκαιρο ποίημα της περασμένης χιλιετίας

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ   Και ξαφνικά, Δεν ήθελα πια τίποτα να ρωτήσω.     Σούλι, Ματζικέρτ και Θερμοπύλες Σκρά, Σαγγάριος, Βερντέν, Μπακού Και Σκόδρα, Βελισσάριος, Αλέξανδρος και Νέλσων, Καίσαρ, Χίτλερ και [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: Όλα καλά  

Κύριε, μην ανησυχείς, όλα καλά- Έχουν συντελεστεί όλα τα αμαρτήματα Πολλαπλασιαστήκανε   Κατακυρίευσαν τη γη, καταγραφήκαν-   Βρήκανε πια τις θέσεις τους Τα τρισεκατομμύρια Οι λίθοι απ’ το άδικο τόσων [ … ]