Στ. 101 Γεμάτη από βάσανα είν’ η στεριά, γεμάτη και η θάλασσα. Στ. 214-216 Η αδικία είν’ ολέθρια για τον ταλαίπωρο θνητό· ούτε κι ο δυνατός μπορεί να την…
Ότι ο Ορφέας,2 ο γιος τής Μούσας έθελγε με τη μουσική του και τα όντα που στερούνται λογικής το λένε όλοι οι μυθογράφοι, το λέει δε και ο ζωγράφος: κοντά…
Σοφοκλέους, Αντιγόνη, στ. 332-375/6 («Ωδή στον Άνθρωπο»)[1] πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀν- θρώπου δεινότερον πέλει· τοῦτο καὶ πολιοῦ πέραν πόντου χειμερίωι νότωι335 χωρεῖ, περιβρυχίοισιν περῶν ὑπ’ οἴδμασιν, θεῶν τε…
Π. Α. V, 14 Της Ευρώπης το φιλί είναι γλυκό, ακόμη κι αν ελάχιστα τα χείλη ακουμπήσει, ακόμη κι αν την άκρη μοναχά του στόματος αγγίξει. Και όμως δεν αγγίζει…
Σχ. 2 […] Ετούτος ο Διόνυσος έχει απεικονιστεί μόνο με τα χαρακτηριστικά τού έρωτα. Η ενδυμασία του με άνθη και οι θύρσοι3 και τα ελαφοτόμαρα έχουν πεταχτεί έξω από…
Σχ. 1 ΑΝΔΡ. Ω τρισαγαπημένο μου παιδί, ω συ περίσσια τιμημένο, από το χέρι των εχθρών θα σκοτωθείς αφήνοντας τη δύστυχή σου μάνα! Εσένα του πατέρα σου η τρανή…
H παιδαγωγική αξία τής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα […] Πρέπει λοιπόν το ελεύθερο* παιδί να μην το αφήνουμε χωρίς να ακούει και χωρίς να βλέπει κανένα από τα άλλα…
Μια γνήσια επιτάφια επιγραφή του 2ου π.Χ. ή, σύμφωνα με άλλους μελετητές, του 1ου π.Χ. αιώνα με είχε από καιρό συγκινήσει. Διευκρινίζω πως αναφέρομαι στη γνησιότητά της για να επισημάνω…
Α’ 37: ΣΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Σάλπιγγες, αστραπές! H γη τρέμει, αλλά σε μήτρα παρθενική κατέβηκες με άηχο το ίχνος. * Α’ 38: [ΣΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ]…
ΑΡΧΙΑΣ 1 Παλατινή Ανθολογία VII,214 Ποτέ ξανά, δελφίνι μου, δεν θα τρομάξεις τα κοπάδια των ψαριών ορμώντας μες στης θάλασσας τα βάθη που παφλάζουν, ούτε χορεύοντας με του…
[…] Να συνηθίζεις στην ιδέα ότι ο θάνατος δεν είναι τίποτε για μας, επειδή κάθε καλό και κακό βρίσκονται στην αίσθηση, ενώ ο θάνατος είναι η εξαφάνιση της αίσθησης·…
Ο Τηλέμαχος στην Σπάρτη μαθαίνει για κατορθώματα του πατέρα του κατά τον Τρωικό πόλεμο Σχ. 1 «Του Ατρέα γιε, Μενέλαε, θρέμμα τού Δία εσύ, κι εσείς εδώ, παιδιά…
