Ένα πρασινωπό θαμπό φεγγαρόφωτο πλημμύριζε το δωμάτιο. Η γυναίκα του λοχαγού κοιμόταν όπως την είχε αφήσει ο άντρας της. Τα απαλά της μαλλιά ήταν λυτά, απλωμένα πάνω στο μαξιλάρι, και…
H παιδαγωγική αξία τής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα […] Πρέπει λοιπόν το ελεύθερο* παιδί να μην το αφήνουμε χωρίς να ακούει και χωρίς να βλέπει κανένα από τα άλλα…
αναγέννηση άναψε με τον σπινθήρα των ματιών σου το ολόχρυσο χωράφι, δούλεψε με τη φωτιά και το σίδερο πάνω στις καινούριες ιδέες, αναγνώρισε τον μικρόσωμο λαγό με κούραση…
Αποκαϊδια το ποίημα που γεννήθηκε απ΄τις τρύπες του διάτρητου ουρανού. Λύκοι σεληνιάζονται πεινασμένοι το ξεφτισμένο στο χρόνο φόρεμα της ανέραστης κόρης ξεσχίζουν Το λευκό γάλα…
«Δεν ανησυχώ για την κλιματική αλλαγή, είναι η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία. Διακόσια πενήντα χρόνια ζωής συμπληρώνει ο υπέρλαμπρος πολιτισμός μας. Έχουμε επιβιώσει από εμφύλιο πόλεμο, δολοφονίες προέδρων, πανδημίες, εισβολή…
Το μαρμάρινο σκαλί της εκκλησιάς μπρος στο εικόνισμα των Ταξιαρχών τρωμένο, σμιλεμένο, βαθουλωμένο από τα τόσα προσκυνήματα. Το ανθρακικό ασβέστιο σε σύνθεση με δολομίτη φημίζεται για τη σκληρότητά του. Χείλη, πότε…
ΠΕΝΤΟΖΑΛΙ Όπως μου παίζεις τη λύρα, χορεύω! Κόκκινο κρασί στο τραπέζι και οι πειρατές χαμογελούν. Τα λύτρα πληρώθηκαν, μετά τι μένει; Χάρτινο το καραβάκι --επιπλέει-- στα λασπόνερα με τη στράτα…
Για πότε φτάσαμε στο "Εμείς" για πότε καταστραφήκαμε, καήκαμε ολοσχερώς σε φλόγες που συντηρούσε ο πληθυντικός. Δεν κατάφερα να φτάσω τη σκιά των υπέροχων δέντρων που φιλοξενούσαν ύπνο και έρωτα…
Σαν το χρυσόψαρο έξω από τη γυάλα, Μεθυσμένοι από την έλλειψη οξυγόνου, Ιχθύες υπεριπτάμενοι τού Ολύμπου-Αραράτ-Έβερεστ, Συνηθίσαμε τόσο στις παραισθήσεις Που κάθε α-Λήθεια θα μας τρόμαζε, Η πλέον άκακη ιδιαιτέρως.…
κορωνίς πλέον της δημιουργίας ομιλούντα και σκεπτόμενα ρομποτάκια ίσαμε τα χτες μια θυμηδία μάς έπιανε σε κάθε τους ασχετοσύνη και ασυνεννοησία δράσεων των κινήσεων των μηχανικών τους άκρων αλλά…
Γεννήθηκε σ΄ένα από τα ταξίδια του πατέρα της μέσα σε ένα φορτηγό που μετέφερε τρόφιμα. Η μάνα ήταν στο μήνα της, αλλά ένιωθε πιο σίγουρη όταν την έπαιρνε μαζί του.…
Μια γνήσια επιτάφια επιγραφή του 2ου π.Χ. ή, σύμφωνα με άλλους μελετητές, του 1ου π.Χ. αιώνα με είχε από καιρό συγκινήσει. Διευκρινίζω πως αναφέρομαι στη γνησιότητά της για να επισημάνω…
