Γιάννης Κονδυλόπουλος: ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΕ ΧΑΡΤΑΕΤΟΥΣ – ΕΥΔΙΑ
Δε μας απέμενε καθόλου σπάγγος. Και τότε στέλναμε το μήνυμα στον χαρταετό, που μόλις πια τον ξέκριναν τα μάτια μας. Περνούσαμε στο τεντωμένο το σκοινί ένα χαρτάκι μ' ένα "γεια…
Δε μας απέμενε καθόλου σπάγγος. Και τότε στέλναμε το μήνυμα στον χαρταετό, που μόλις πια τον ξέκριναν τα μάτια μας. Περνούσαμε στο τεντωμένο το σκοινί ένα χαρτάκι μ' ένα "γεια…
Ανάμεσα στο σκοτάδι της νύχτας και στο φως της ημέρας η συκιά άκουσε τον λυγμό του ανθρώπου. Μαύρη σκιά καθόταν στις ρίζες της και μονολογούσε καθώς πετούσε μακριά το πουγκί…
Ο Ιησούς στο Όρος των Ελαιών " …καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο… καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἐκτενέστερον προσηύχετο· καὶ ἐγένετο ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν. Κατά Λουκάν…
Όχι, Μεγάλη Εβδομάδα δεν τρως κρέας Βάζεις όμως γάλα στον καφέ λες μια κουβέντα παραπάνω φοράς τις κρύες νύχτες του χειμώνα -δεν αλλάζει εύκολα ο καιρός- γυροφέρνεις τα καλά…
ΠΟΡΕΙΑ Χαμένα πρόσωπα που σας θυμίζει μονάχα το περίγραμμα των κυμάτων και η απέραντη σιωπή της θάλασσας μοναχικοί στοχασμοί στα βράχια ένας ατελεύτητος μετεωρισμός ανάμεσα στο τώρα και το…
Πού να πας τώρα, πού να πας ερειπωμένη πόλη Να δραπετεύσεις δεν μπορείς από το θάνατό σου Κάποτε στεριωμένη εδώ με αίμα και πάλι Αίμα το μαυρισμένο χώμα σου ξερνάει…
Φοινικόκλαδα μονάχα σφήκες τρυγάν τα λουλούδια τους. Πάντα λουφάζεις. Θεέ μου, είσαι εδώ; Πώς δεν σε βρίσκω; Άμφια παπά τα αμαρτήματά σας ερωτεύτηκαν. Τέτοι’ αγνότητα …
Πού πήγαν οι άνθρωποι; Θάλασσα Έκλαιγε η Θάλασσα, μα ήταν γλυκά τα δάκρυά της. Ποιος θα τολμήσει ποτέ να με αποξηράνει; Τα δάκρυά σας με νόθευσαν.…
1. Άστεγος πόνος Σε λαγούμι ψάχνει Άκρη, να ξαπλώσει! Δίπλα, μαζί πλαγιάζουν Εφιάλτες κι όνειρα! 2. Στάχυα χρυσάφι Σ’ αφράτο άγιο χώμα Φύτρωναν χρόνια! Οβίδες και ρουκέτες Τώρα, στην…
«Ἔρημα τά ἄλση καί θεῶν ναούς πλημμυρίζει ὁ θάνατος»[1], ἀντηχεῑ ἡ κραυγή-κοπετός ἀπ’ τούς βαθεῖς αἰῶνες, κάθε πού ἡ γῆ μέ αἷμα φτιασιδώνεται. Στόν…
ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ Και τότε έσκυψε στη λίμνη, για να δει το πρόσωπό του. Και είδε: τον κύρη του να παίζει με το ομοίωμά του μαριονέτες· τη μάνα άγγελο της συμφοράς,…
ΜΑΖΙ Μαζί; Τίποτα μαζί Ποτέ μαζί Κανείς μαζί Αφρίζοντας περνάει στην αντίπερα όχθη το νερό Μουγκρίζει το θυμό του Βαριά ανάσα Μαζί; Ποτέ μαζί σ’ αγαπάω μαζί σε…