Oι ομότιμοι, οι επίτιμοι και οι άλλοι, οι «υπότιμοι» ή συνταξιούχοι, όπως είμαστε πιο γνωστοί εμείς οι παρακατιανοί, μπορεί να μην είμαστε όλοι πλούσιοι σε χρήμα, είμαστε, ωστόσο, όλοι πλούσιοι…
ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ Μια μεγάλη στιγμή του Παγκόσμιου Θεάτρου Ο Άντον Τσέχοφ, όταν έμπαινε σε μια πόλη, έλεγε ότι τα πρώτα πράγματα που τον ενδιέφεραν ήταν «το τσίρκο και το…
Πρέπει να γνωρίζει κανείς τις συνθήκες της εβραϊκής καθημερινής ζωής της εποχής του, για να καταλάβει αν η εμφάνιση του Ιησού, για τον σκοπό που είχε στον νου του, τον…
To σπίτι όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια ο Βίκτωρ Ουγκώ ήταν δίπλα σε έναν μεγάλο κήπο που ανήκε κάποτε σε γυναικείο μοναστήρι. Έτσι απεριποίητος που ήταν για πολλά…
Την εποχή που ο Σαρτρ και η Μποβουάρ ήταν το διασημότερο ζευγάρι της ευρωπαϊκής διανόησης, πλήθος « πιστών» και «μαθητών» συνωστίζονταν μονίμως γύρω τους σαν τα κουνούπια κοντά στο…
Ο κήπος των αναμνήσεων Στην παλιά, παμπάλαιη, θά ‘λεγα, εξοχική κατοικία με τον μεγάλο κήπο που μου άφησε ο πατέρας μου, τη Βίλα Μπομπόρω, όπως πληροφορεί τον περαστικό η μεταλλική…
Ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία είχε καταλάβει καλά πως το μυστικό για τα καλά γερατειά δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια τίμια συμφωνία με τη μοναξιά. (…
Αν οι άνθρωποι μεθούν με το κρασί, ο Ευγένιος Ντελακρουά μεθούσε με το χρώμα. Ο Μπωντλαίρ - που είναι ο πιο διορατικός από τους κριτικούς της ζωγραφικής του- λέει…
‘‘TO BΥΡΩΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ’’ Σταματήστε πια να διαβάζετε και να ξαναδιαβάζετε το “ Ένα δικό σου δωμάτιο”. Διαβάστε τα “Άπαντα”της Άβα Γκάρντνερ. Ph. R. “Sabbath’s Theater’’ …
Μη μου πείτε ότι όλο αυτό τον μήνα καταλάβατε ότι άνοιξε το τριώδιο και ότι ζήσαμε σε αποκριάτικους ρυθμούς. Εγώ, τουλάχιστον, μασκαρά δεν είδα να κυκλοφορεί και ούτε θα…
Η μανία μου ν’ αναζητώ παλιές μορφές ζωής σε παλιά και ξεχασμένα, στις μέρες μας, βιβλία με ανάγκαζε, τις αξιοθύμητες εκείνες παρισινές μέρες, να επισκέπτομαι συχνά, τα συννεφιασμένα πρωινά…
Με αφορμή την 9η Φεβρουαρίου, παγκόσμια ημέρα της ελληνικής γλώσσας, θ’ αναφερθώ σε κάτι που παρατήρησα για εμάς τους Έλληνες και τη γλώσσα μας, ξαναδιαβάζοντας τους Αθλίους του Ουγκώ.…
