Loading...

Αναστασία Κοκκίνου: Ἄκανθα Ἀσπαλάθων

Ἄκανθα Ἀσπαλάθων Ἕνα μικρὸ ἀγκάθι, τόσο δὰ ἀπὸ ἀσπάλαθο νὰ βομβάρδιζε τὸ λεῖο μάγουλο τοῦ Βλαδίμηρου ―τόσο δά, δὲν εἴμαστε ἐμεῖς γιὰ καταστροφὲς― ἴσα ποὺ νά ’σταζε λίγο αἷμα γρατσουνιὰ [ … ]

Αναστασία Κόκκινου: Γιὰ τὶς γιαγιάδες μου, μικρὸ ἀνθολόγιο

Μνήμη Ἀνδριάνας πρεσβυτέρας (1904-1989) Ἀναστασίας (1906-1999)   Στέψις     Μὲ δυὸ-τρεῖς πασχαλιὲς ἡ ἀγγονὴ τὴ στεφάνωσε. Χαλαρὸ τὸ μαντήλι ποὺ στραγγάει τὶς πλεξοῦδες. Μελιχρὸ ἀχνορόδισε τὸ σκυφτὸ πρόσωπο.   [ … ]

Ἀναστασία Κόκκινου: δυο ποιήματα

  «[…] Ἐφαίνετο ὅτι ἦτο χάλασμα, ἐρείπιον οἰκίας οὐ πρὸ πολλοῦ κατεδαφισθείσης. Ὁ ξένος, ἀφοῦ ἐκοίταξε τριγύρω, νὰ ἴδῃ μήπως τὸν παρετήρει τις, εἰσῆλθε δειλὸς εἰς τὸ χάλασμα ἐκεῖνο, ὅπου [ … ]

Αναστασία Κόκκινου: Γράμμα στὴν Παναγιώτα Λάσκαρη, μὲ ἀφορμὴ τὴν ποιητική της συλλογὴ Μικρὴ σπουδὴ πάνω στὸ πρόσωπο ἑνὸς Τεύκρου –  Συνομιλώντας μὲ τὸν Γιῶργο Σεφέρη.

Ἀγαπημένη μου Γιώτα, σοῦ γράφω αὐτὸ τὸ γράμμα δίχως χαρτιὰ καὶ δίχως σημειώσεις, ὡς ἀναγνώστης ἀνεπαρκής, ἐνίοτε εὐαίσθητος.   Μὲ μεγάλη χαρὰ πῆρα στὰ χέρια μου τὴν καινούργια σου ποιητική [ … ]

Αναστασία Κόκκινου: δυο ποιήματα

« … Ἐκεῖ ὁ ρυθμὸς επέραστος        καταβαίνων … »          Μνήμη Ἀνδρέα Κάλβου  Ἀφίλητος ἀκόμα ὁ στίχος πῶς γυρεύει φλάμπουρο λαμπρός… «Ἑλλάς, ἡρώων μητέρα, φίλη, γλυκεῖα πατρίδα μου» γιὰ τοῦ [ … ]

Αναστασία Κόκκινου: ένα ποίημα

ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ   τοῦ Γιάννη Κιαγιᾶ     Τὸ βιολὶ στὴν Ἀμμόχωστο τόσα χρόνια τί παίζει καὶ λυγάει τὸ τραγούδι του              τ’ ἀδειανὸ τὸ τραπέζι.                       Καὶ μετράει [ … ]