Κωνσταντίνος Μπούρας: Ποιητική Ανάτασις
Στον Βάλτερ Πούχνερ Μόνον οι ξερές ψυχές Αποστρέφονται Την ουράνια αρμονία. Χλωρά τα φύλλα Τής έμπνευσής σου. Όλοι επιζητούν την Πηγή. Όλοι όμως αποστρέφουν το βλέμμα Από την πληγή.…
Στον Βάλτερ Πούχνερ Μόνον οι ξερές ψυχές Αποστρέφονται Την ουράνια αρμονία. Χλωρά τα φύλλα Τής έμπνευσής σου. Όλοι επιζητούν την Πηγή. Όλοι όμως αποστρέφουν το βλέμμα Από την πληγή.…
Στον Θανάση Λερούνη Απρίλης και χιόνι. Απρίλης και χιόνι στα βουνά του Αφγανιστάν. Πορεία ανηφορική, σχεδόν κάθετη, ύψη απροσμέτρητα. Δεν έχεις δεχτεί να κάτσεις στο άλογο που σου πρόσφεραν…
ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΤΑΜΙΑ Άγουρη κι ατίθαση η νιόφερτη άνοιξη, γλιστρούσε τη βιασύνη της στην ακροποταμιά, έριχνε τα μαλλιά της ξέπλεκα στ’ ανυπόταχτα νερά και το φεγγάρι νιο κι αδέσποτο να σκύβει και…
Η Γυάλα Ο πατέρας μου ήταν πολύ περήφανος για τα λέπια μου. Κοιτάτε πως ιριδίζουν στο φως, έλεγε στους φίλους του, και με καμάρωνε καθώς κολυμπούσα στη μεγάλη μου…
Κάτω από ένα κουνουπίδι Περπατώντας στους δρόμους των αστικών κέντρων συμβαίνει συχνά να είμαι απορροφημένος στις σκέψεις μου, ενώ φαίνεται σα να χαζεύω. Από μαθητής …
Της είπαν να τον πλένει καθημερινά στη λήξη της βάρδιας. Είναι καλοκαίρι και γεμίζει σκόνη. Διαλέγει το πιο απαλό σφουγγάρι. Πλένει πρώτα τα πυκνά μαλλιά του, ύστερα τον αυχένα, μετά…
Ο Πασχάλης Αγγελίδης (Αλεξανδρούπολη 1955) είναι ο ζωγράφος της ψυχολογικής σκηνογραφίας. Στα έργα του εξερευνά θέματα που σχετίζονται με την ταυτότητα και τη μνήμη, χρησιμοποιώντας τεχνικές που περιλαμβάνουν τη διαστρωμάτωση…
ΚΑΦΕΣ & ΤΣΙΓΑΡΟ Σκέτο τον έπινες σαν τη ζωή Άχρωμο δίχως σταγόνα γάλα Χωρίς λίγη χαρά, έστω καστανή στου κουταλιού τη μύτη Και το τσιγάρο έκοψες το σέρτικο, το στριφτό…
«Ο ρινόκερος κι η ρέγγα ράβουν ροζ ριγάτη τέντα…» ‒ μουρμούριζε ρυθμικά επιστρέφοντας γιαλό γιαλό από το τριθέσιο δημοτικό Καστελλορίζου. Εκτός από τα «Γεια σας κυρία!» τη συνοδεύουν νιαουρίζοντας η…
ΞΥΠΝΗΤΗΡΙ ΓΙΑ AVALON Απ’όλες τις μέρες το καταραμένο διάλεξε την κάκιστη να μη δουλέψει. Πετάγομαι σαν λάστιχο απ’τον ύπνο μου οι κόρες πλημμυρίζουν με φως τρόμος με κυριεύει. Και…
Το παιδί ως ασυνείδητος δημιουργός μέσα από το παιδικό παιχνίδι έχει μία πρόγευση του παραδείσου. Ο ενήλικας έχει τη μνήμη αυτού του βιώματος και αναζητάει ακούραστα να την ξαναζήσει. Δικαίως…
O Βασίλης Ρώτας[1] ήταν ένας από τους πιο χαλκέντερους μεταφραστές θεατρικών έργων την εποχή του Μεσοπολέμου. Από τα πιο μεγάλα του επιτεύγματα είναι βέβαια η μετάφραση του συνόλου του θεατρικού…