Μαίρη Όλιβερ. Τέσσερα ποιήματα. Μτφρ. Έφη Φρυδά
Ο ωκεανός Ο ωκεανός τρέλες μπορεί να κάνει, να γαληνεύει μπορεί μεταξωτή ανάσα να απλώνεται ή χάος να φέρνει στην ακτή· δώρα να προσφέρει μπορεί ή τα πάντα να μας…
Ο ωκεανός Ο ωκεανός τρέλες μπορεί να κάνει, να γαληνεύει μπορεί μεταξωτή ανάσα να απλώνεται ή χάος να φέρνει στην ακτή· δώρα να προσφέρει μπορεί ή τα πάντα να μας…
ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Καινούριο τερακότα ήταν το φόρεμά της Και μας δέσμευε καταιγίδα ορμητική Μαζί στην κόχη τη στεγνή, στην άμαξά της. Σταματημένο τ' άλογο κι εγώ κοντά της…
ΚΑ. Στεφάνωσε, μητέρα, το νικηφόρο μου κεφάλι και αναγάλλιασε για τους βασιλικούς μου γάμους· κι οδήγα με εσύ, κι αν δε σου δείχνω πρόθυμη, σπρώχνε με με τη βία. Τι αν…
Το ποίημα «Αφιέρωση», απόσπασμα από το «Ρέκβιεμ», γραμμένο τον Μάρτιο του 1940,είναι αφιερωμένο στις γυναίκες εκείνες, που μαζί με την Αχμάτοβα, στάθηκαν στην μακριά ουρά των επισκεπτών στις φυλακές Κρεστί…
Εν ειρήνη Πατάτε μαλακά, είναι κοντά, Εδώ, κάτω απ’ το αφράτο χιόνι. Ακούει τώρα ─ μιλάτε σιγανά ─ Τη μαργαρίτα να ψηλώνει. Όλα τα φωτεινά, χρυσά μαλλιά της…
Ως τη μέση διάβασα τον κατάλογο των καραβιών: Ως το ατέλειωτο σμάρι, μέχρι τη γραμμή των γερανών, Που κάποτε σηκώθηκε πάνω απ’ την Ελλάδα. Σαν σμήνος γερανών σε ξένες…
Θα ’ ναι λοιπόν.... Θα 'ναι, λοιπόν μια μέρα φωτεινή: Λαμπρός ο ήλιος στη χαρά θα συμμετέχει.... Την ομορφιά σου μες στα νυφικά πιο όμορφη να κάνει θα προσέχει. Γαλάζια…
Έτσι είπε,2 κι άρχισε αυτός με του θεού την προτροπή και το τραγούδι έλεγε, απ’ το σημείο εκείνο πιάνοντας που οι Αργείοι σάλπαραν,3 …
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ Ζούμε, δίχως της χώρας τη μυρουδιά, Τα λόγια μας στα δέκα βήματα σβηστά, Και όπου φτάνουν τα λόγια μισά, Εκεί θυμούνται του Κρεμλίνου τον άξεστο απ’ τα…
Χάρτης της Σικελίας [Karte von Sizilien] Θα σας σχεδιάσω το περίγραμμα. Ένα φτερό όπως απ’ τον ώμο μιας θεάς της Νίκης. Σχεδιασμένο κάθετα, ένας σβώλος ξεροβούνι πετρωμένο…
ΥΠΝΟΣ ΕΛΑΦΡΥΣ Το πνεύμα μου ύπνος ελαφρύς είχε σφαλίσει, Κανένα φόβο ανθρώπινο δεν είχα πια: Έμοιαζε πλάσμα που ─ θαρρείς ─ δε θα γνωρίσει Του γήινου χρόνου τ’ άγγιγμα…
Εις χουν επέστρεφε Πνεύμα, του σώματος τις μεταβάσεις προετοίμασε που 'ναι να 'ρθουν, τις κινήσεις της ύλης που σε βάστηξε. Ανυψώσου στου θυμιάματος τον καπνό. Πέσε πάνω στη γη μαζί…