Δήμητρα Παναγοπούλου: Υπάρχει ένα δέντρο
Υπάρχει ένα δέντρο Υπάρχει ένα δέντρο στη μέση του λιβαδιού, που στα μάτια μου ξεχωρίζει ανάμεσα στα άλλα. Κάποτε στριφογυρνάει γύρω από τον άξονά του, για να δεθεί σφιχτά.…
Υπάρχει ένα δέντρο Υπάρχει ένα δέντρο στη μέση του λιβαδιού, που στα μάτια μου ξεχωρίζει ανάμεσα στα άλλα. Κάποτε στριφογυρνάει γύρω από τον άξονά του, για να δεθεί σφιχτά.…
Ουρανογραφία 3 και 4 Με το βλέμμα στραμμένο προς τον Ουρανό, Τα χαμερπή ανθρώπινα ζωντανά Μάς υπολήπτονται. Δεν μπορώ να πω το ίδιο Και για τους φτωχοδαίμονες Που ανησυχούν…
Πλοκάμια πελώριου χταποδιού χτυπούν στα μέσα του ατέλειωτου καλοκαιριού τα τρικυμισμένα νερά ενός κόσμου που φθίνει. Έσμιξε το γαλανό της θάλασσας με το σκοτεινό του νυχτερινού ουρανού σε απροσδιόριστα ρεύματα…
Μία ελάχιστη ρωγμή στο εδώ και τώρα -σπάνιο δώρο- άνοιξε στην ψυχή μου άπλετο χώρο. Του κόσμου η ομορφιά ήσυχα εισβάλλει‧ άρωμα γιασεμιού δροσιά της κρήνης λάμψη σελήνης αθώο…
Ένας άντρας Λέει πως νύχτα βαθιά, με τα μάτια ανοιχτά θα ονειρευτεί την αιωνιότητα σαν να ’ταν σε λίγο να πεθάνει. Θα ξημερώσει πίνοντας ουρλιάζοντας ένθεος, μ’…
Συμφιλίωση Έλα να λυπηθούμε τους εαυτούς μας να θυμηθούμε πως πλούσιοι ήμασταν μα τώρα διακονιάρηδες που ανταλλάσσουν κέρματα συμπόνοιας γίναμε. Έλα να συγχωρέσουμε τους εαυτούς μας η αλαζονεία…
Τράκτορας «Εσύ θα σέρνεις το κάρο» Μου είπε ένα βράδυ ο Άγγελος για σένα Ήθελε να πει -Υποθέτω από τα συμφραζόμενα- Ότι όλα από μένα θα περνούσαν Εσύ βαρύς και…
Ομολογία πίστεως Άκουσα κάποτε τα τζιτζίκια Να ψέλνουν το όνομά Σου... Και τότε συνειδητοποίησα Για πρώτη φορά Είναι αλήθεια Πώς παντρεύονται τζαζ, ρεμπέτικο, κλασική Μουσική, νησιώτικα και μοιρολόγια Μανιάτικα...…
ΕΡΗΜΟΣ Πάνω από την έρημο ενοχή ο σκορπιός ζητά το φόρο του βαρύς ο ήλιος απειλεί με πτώση τιμωρία η οργανική ζωή εκεί που κατοικούν τα στοιχεία μόνα τους…
Ομοίωμα Είδωλον έμπνουν Ευριπίδη, Ελένη, στιχ. 33 Τόσα χρόνια, με μάτια κόκκινα και χέρια κουρασμένα, λάξευα το ομοίωμά μου. Σας τόστελνα κάθε φορά που με καλούσατε, πιο…
Ισχύς Εν τη ενώσει Αντιθέτων Όντων Αριθμών Ισορροπούντων. Και η αρχαία Ελίκη Μέσα σε μια νύχτα βούλιαξε Από τον ακραίο σεισμό. Ασταθή τα ανθρώπινα. Έλικα που οδηγεί στον ουρανό…
Η ΑΤΡΟΠΟΣ Μια φωσφορίζουσα ψυχή πεταλουδίζει στο σκοτάδι Τινάζει γύρω σκόνη αστρική, πεταλουδίζει Αποσυνθέτοντας, ανασυνθέτοντας στιγμιαία Την ακατάληπτη αιωνιότητα- Λέγεται Σφιγξ Αχερουσία Είναι η Άτροπος Σε μελανόμορφο…