Loading...

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Δρ Χριστίνα Αργυροπούλου:  ΑΣΜΑ  ΑΣΜΑΤΩΝ, Δραματουργική μεταγραφή και μετάφραση  Αντώνη Σανουδάκη-Σανούδου, εκδ. Τυποκρέτα, Ηράκλειο, 2017

Δρ Χριστίνα Αργυροπούλου:  ΑΣΜΑ  ΑΣΜΑΤΩΝ, Δραματουργική μεταγραφή και μετάφραση  Αντώνη Σανουδάκη-Σανούδου, εκδ. Τυποκρέτα, Ηράκλειο, 2017

Ο Αντώνης Σανουδάκης αναμετριέται εδώ με ένα εμβληματικό και το ωραιότερο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης, με μεγάλη επιτυχία. Προτάσσει μια
Read More
Ανθούλα Δανιήλ: Στέλιος Θ. Μαφρέδας Η Πρέβεζα στη Νεοελληνική Ποίηση – Ανθολογία. Πρόλογος: Γιάννης Παπακώστας  Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα 2018

Ανθούλα Δανιήλ: Στέλιος Θ. Μαφρέδας Η Πρέβεζα στη Νεοελληνική Ποίηση – Ανθολογία. Πρόλογος: Γιάννης Παπακώστας Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα 2018

Η αυτοχειρία του Κώστα Γ. Καρυωτάκη στις  21 Ιουλίου 1928 έβαλε την πόλη της Πρέβεζας στον χάρτη της Νεοελληνική Ποίησης
Read More
Γεωργία Παπαδάκη: Ελικοβλέφαρος

Γεωργία Παπαδάκη: Ελικοβλέφαρος

        Το επίθετο αυτό, που γοητεύει με το κάλλος του, προσδιορίζει πάντα γυναικεία πρόσωπα και σημαίνει αυτήν που κινεί γρήγορα
Read More
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Το μικρό μας Πάσχα. Το Πάσχα όπως ονομάζεται του καλοκαιριού έβαλε πλώρη με τον Αύγουστο καραβοκύρη . Και ταξιδεύει τις
Read More
Ελένη Ε. Νανοπούλου: ΤΗΣ ΑΜΜΟΥΔΙΑΣ ΤΟ ΧΕΡΙ

Ελένη Ε. Νανοπούλου: ΤΗΣ ΑΜΜΟΥΔΙΑΣ ΤΟ ΧΕΡΙ

1. Εκείνο το δύσκολο καλοκαίρι που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ-δηλαδή να διαβάσω, είδα τα χέρια της αμμουδιάς. Ξεφύλλιζα ένα περιοδικό μήπως
Read More
Τασούλα Καραγεωργίου: ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Τασούλα Καραγεωργίου: ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Στῆθι, ξένε, καὶ οἴκτιρον˙ κοριτσάκια μικρὰ ἀγκαλιὰ ἔχουν μάθει τὸν θάνατο.
Read More

ΚΕΙΜΕΝΑ

Χρίστος Δάλκος: Νεραντζούλα φουντωμένη

οἴαν τὰν ὐάκινθον ἐν ὤρεσι ποίμενες ἄνδρες πόσσι καταστείβοισι, χάμαι δέ τε πόρφυρον ἄνθος
(ἔτσι ὅπως τήν ὑάκινθο τσοπάνηδες στά …
συνέχεια

Γιούλη Ζαχαρίου: Σινεμά με τον ‘’εχθρό’’ μου…. ‘’Μυστικό συστατικό’’ 2017  FYROM του Γκιόρτσε Σταβρέσκι

‘’Ευθύ σινεμά’’, ρεαλιστικό μέχρι ωμότητας και βαθιά ανθρώπινο. Η δραματική έναρξη λειτουργεί παραπλανητικά και δεν προϊδεάζει για τη διασκεδαστική συνέχεια …
συνέχεια

Έφη Φρυδά: Δεύτερη Απουσία

Ήρθες εχθές
πατέρα
Να βγαίνεις σ’ είδα πίσω από την κατάφορτη ροδιά
Πόση ομορφιά!
Οι φυλλωσιές οι πλούσιες σε σκέπαζαν

συνέχεια

Γεωργία Παπαδάκη: Η θεια-Αγγέλω κι οι κατσίκες της, η Ρούμελη και οι λέξεις της 

         Σ’ ένα χωριό κάπου στους πρόποδες της Γκιώνας  πριν λίγα χρόνια     Η 80χρονη μαυροφορεμένη θεια1-Αγγέλω έβοσκε σε μια πλαγιά …
συνέχεια

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ: Άνθρωποι και ζώα του ΙΝΤΡΑ ΣΙΧΝΑ, εκδ. Ψυχογιός

«Όλα με απειλούν. Κι όσα τυχαία γίνονται γίνονται επίτηδες / για να με ερεθίζουν. Να προκαλούν την κούφια μου εκδίκηση …
συνέχεια

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ:  Κλίμαξ*

Αυτό δεν το περίμενα· στήνει μια σκάλα για ν’ ανεβεί απάνω στον σταυρό του. Λίγο πιο κει χυμένο το φεγγάρι, …
συνέχεια

ΕΥΡΗΚΑ

ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΕΡΕΝΤΙΑ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετάφραση : Νεφέλη Γκάτσου

Κοιτούσαν αγκαλιά κι οι δυο από ψηλό μπαλκόνι την Αίγυπτο κοιμώμενη σε πνιγηρό ουρανό το μαύρο Δέλτα να διαιρεί τον μέγα ποταμό που λιγδερό το κύμα του στις πόλεις γύρω απλώνει. Και ο Ρωμαίος που ‘νιωθε με ογκώδη αρματωσιά Σ’ ενός παιδιού τον ύπνο αιχμάλωτος φρουρός αγκάλιασε και βύθισε αδύναμος, σκυφτός το σώμα της το ηδονικό σε θριαμβευτή καρδιά. Την κεφαλή της τη χλωμή η μελαχρινή γυρνά σ’ εκείνον που μ’ αρώματα αήττητα μεθά Τείνει τα χείλη της γλυκά, τα μάτια με διαύγεια κι ο αυτοκράτωρ φλογερός με πρόσωπο γυρτό στα μάτια της τα ξάστερα, κατάστικτα χρυσό βλέπει μια θάλασσα …
Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΝΘΙΣΜΑΤΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ: ΜΕΛΩΔΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ

Βιολάκης, εσώρρουχα * Βιολιτζής, καφετέρια * Βούκινος, αγωνιστής του ’21 * Γκαϊτατζής, σκηνοθέτης * Ζουρνάς, τραπεζικός (και Ζουρνατζής, μάγειρος) *Καμπανάς, εκδότης * Λαουτάρη, κοινωνιολόγος * Λύρας, ρινοπλαστική (και Λυριτζής, …
Διαβάστε περισσότερα

Λένη Ζάχαρη, Σκιτσογραφίες:  Πόλυ Χατζημανωλάκη 5Χ5

Μέλισσες: ένας τρόπος να μιλήσεις για την ποίηση, την αγάπη, την φροντίδα, την οργάνωση της κυψέλης, τα μαθηματικά. Η παράξενη …
Διαβάστε περισσότερα

Λένη Ζάχαρη, Σκιτσογραφίες:  Κωστής Ζ. Καπελώνης 5Χ5

Ψυχή μου, πώς τα κατάφερες και αντέχεις, που πέρασες τα χρόνια σαν στιγμές, μα κάποιες είχαν μια διάρκεια αιώνων, με …
Διαβάστε περισσότερα

Παυλίνα Παμπούδη: Η Παναγία της ορθοδοξίας, η χιλιονοματούσα.

Καταπατώντας τα χωράφια του Δημήτρη Καλοκύρη, παρουσιάζουμε, λόγω Δεκαπενταύγουστου,  μερικές από τις άπειρες επωνυμίες της Παναγίας – της «Χιλιονοματούσας».. Άλλες …
Διαβάστε περισσότερα

Λένη Ζάχαρη: Της Παναγιάς

Από μικρό παιδί η περίοδος του Δεκαπενταύγουστου ήταν για μένα ξεχωριστή. Η μαμά μου είχε τάξει απ’ όταν παντρεύτηκε τον …
Διαβάστε περισσότερα

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου: Ο ύμνος μιας χωριάτισσας

Δεκαπενταύγουστος… Ώρα, φίλοι, να στήσουμε αυτί στον ύμνο που ξεστόμισε μια χωριάτισσα, εργάτρια (μπορεί και καθαρίστρια). Μια δοξολογία των οραμάτων …
Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

Μεταφρασμένη ποίηση

  • ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΕΡΕΝΤΙΑ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετάφραση : Νεφέλη Γκάτσου

    Κοιτούσαν αγκαλιά κι οι δυο από ψηλό μπαλκόνι την Αίγυπτο κοιμώμενη σε πνιγηρό ουρανό το μαύρο Δέλτα να διαιρεί τον μέγα ποταμό που λιγδερό το κύμα του στις πόλεις γύρω απλώνει.   Και ο Ρωμαίος που ‘νιωθε με ογκώδη αρματωσιά Σ’ ενός παιδιού τον ύπνο αιχμάλωτος φρουρός αγκάλιασε και βύθισε αδύναμος, σκυφτός το σώμα της το ηδονικό σε θριαμβευτή καρδιά.   Την κεφαλή της τη χλωμή η μελαχρινή γυρνά σ’ […]

  • ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ, Από το: ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΓΝΑΤΙΟ ΣΑΝΤΣΕΣ ΜΕΧΙΑΣ. Απόδοση, Παυλίνα Παμπούδη

    ΙΙ ΤΟ ΧΥΜΕΝΟ ΑΙΜΑ (απόσπασμα) Ανεβαίνει ο Ιγνάτιο Με το θάνατο στους ώμους Το ξημέρωμα ζητάει Και ξημέρωμα δεν έχει Τη μορφή του αποζητάει Και στο όνειρο θολώνει Το κορμί του αναζητάει Βρίσκει το τρεχούμενο αίμα   Μη μου λέτε να κοιτάξω!   Δεν τ’ αντέχω που αναβλύζει Κι όσο πάει και λιγοστεύει Το ρυάκι αυτό που φέγγει Στις κερκίδες και σταλάζει Σtα φορέματα, στο δέρμα, Ενός πλήθους που διψάει. […]

  • ΕΦΗ ΦΡΥΔΑ: ΣΥΛΒΙΑ ΠΛΑΘ, Δυο ποιήματα

    ΘΕΛΩ ΘΕΛΩ Στόμα ανοιχτό, το θείο μωρό Τεράστιο, φαλακρό, αν και μωρού κεφάλι, Ουρλιάζει, ψάχνει της μάνας τη θηλή. Σκίζονται, σπάνε τα ηφαίστεια,ξερά. Άμμος γδέρνει το χωρίς γάλα χείλος. Κλαίει τότε αυτό, το αίμα του πατέρα ψάχνει Που σφήκα, λύκο, καρχαρία έστρωσε στη δουλειά, Και κορμοράνου ράμφος μηχανεύτηκε. Με μάτι στεγνό ο αμετανόητος πατριάρχης Τους αποστεωμένους άντρες του ανέθρεψε, Αγκάθια στην επιχρυσωμένη του κορώνα τη συρμάτινη, Αγκάθια στο ματωμένο τού […]

Μεταφρασμένη πεζογραφία

  • Γκένριχ Βενιαμίνοβιτς Σαπγκίρ, Η Βίκα  -Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη

    Σπείρανε τη Βίκα. Γεννήθηκε στοργική, τρυφερή, προσκολλημένη, με μάτια μπλε του αζουρίτη. Ένας καημός μόνο -δεν θέλει να παντρευτεί η Βίκα. «Φοβάμαι,θα τυλιχτώ και μετά δεν θα ξετυλιχτώ». Ήρθε ένα παλικάρι ψηλό, με κεφάλι-άχυρο. Η Βίκα το αγκάλιασε σφιχτά και άπλωσε τα λουλουδάκια της στο άχυρο. Και τότε ήρθε το μαντάτο –η πρόσκληση για θητεία. Παίρνουν στον στρατό το κεφάλι-άχυρο. Η Βίκα κλαίει, δεν θέλει να το αφήσει: θα του […]

  • Από το: Ο Μπέργκμαν μιλάει για τον Μπέργκμαν. Εκδ. Ροές. Μετάφραση: Έφη Φρυδά

    Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: Στην οικογένειά μας είχαμε μια πλούσια θεία που μας έκανε καταπληκτικά χριστουγεννιάτικα δώρα. Την θεωρούσαμε τόσο δική μας που την περιλαμβάναμε ακόμα και στις προσευχές μας πριν κοιμηθούμε. Τα Χριστούγεννα κάτω από τη σκάλα βρισκόταν το καλάθι με τα δέματα, που γέμιζε όλο και περισσότερο. Θα πρέπει να ήμουν εννιά-δέκα χρονών όταν έγινε αυτό που θα σας διηγηθώ. Ανάμεσα στα δώρα της θείας Άννας, που βρίσκονταν μαζί με […]

  • ΛΟΥΚ ΣΑΝΤΕ: Ο άγνωστος στρατιώτης – Μετάφραση: ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΤΑΥΡΙΔΟΥ

    Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν το ταβάνι ενός διαδρόμου, ενάμιση μέτρο πλάτος, που στο σοβατεπί του είχε κάτι που έμοιαζε σαν μια σειρά από ψάρια που το καθένα προσπαθούσε να καταπιεί το μπροστινό του.   Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν μια χαραμάδα κίτρινου ουρανού ανάμεσα στα κτήρια, που την έκρυβε λιγάκι ένα σχοινί μπουγάδας. Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν το στηθαίο, και πέρα από αυτό, τα δέντρα. […]

ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

  • Κώστας Γιαννόπουλος: Ο Αρτώ και οι άλλοι

    Να εξηγηθώ. Δεν σκοπεύω να εξηγήσω μια προσωπικότητα, ένα πάθος και ένα έργο σαν αυτό του Αντονέν Αρτώ. Δεν σκοπεύω να κλείσω μέσα σε όρια μια απολύτως παραληρηματική προσωπικότητα που, όταν εγκλείστηκε στο ψυχιατρείο για τρίτη φορά, ο Ζακ Λακάν αποφάνθηκε πως δεν είναι χρήσιμος πια για την λογοτεχνία. Ή, όπως ο Φουκώ έγραψε στην τελευταία σελίδα της »Ιστορίας της Τρέλας» για την τρέλα του Αρτώ, πως ‘’τελικά γίνεται η απουσία του έργου το κεντρικό κενό, βιωμένο και μετρημένο σ’ όλες τις διαστάσεις του». »Η τρέλα γκρεμίζει την αλήθεια του έργου τέχνης στον χρόνο, γίνεται το εξωτερικό του περίγραμμα, η … συνέχεια

ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

  • Γεωργία Παπαδάκη: Ελικοβλέφαρος

            Το επίθετο αυτό, που γοητεύει με το κάλλος του, προσδιορίζει πάντα γυναικεία πρόσωπα και σημαίνει αυτήν που κινεί γρήγορα τα βλέφαρα, που ρίχνει γοργές ματιές, έχει ζωηρό βλέμμα. Το πρώτο συνθετικό της λέξης προέρχεται από το ρήμα ἑλίσσω, που σημαίνει περιστρέφω, και μάλιστα, με ορμητική κυκλοτερή κίνηση (εξ αυτού τα ἐξ-ελίσσω, ἀν-ελίσσω, ἀν-έλιξις, ἑλικτός, ευ-έλικτος, ευ-ελιξία) και είναι παράγωγο του ουσιαστικού ἕλιξ (ἡ) = συστροφή, εξού ἑλιγμός, έλικας και τα σύνθετά του ελικόπτερο, ελικοδρόμιο κ.λπ. Εδώ παρουσιάζουμε το επίθετο σε ένα σωζόμενο απόσπασμα του ονομαστού λυρικού ποιητή Σιμωνίδη του Κείου. Ο Σιμωνίδης ( 556 – 467 π. Χ.) … συνέχεια

ΠΡΟΦΙΛ, ΑΝΦΑΣ, ΤΕΤ Α ΤΕΤ

  • Ένα ξεχωριστό ΠΡΟΦΙΛ ΤΕΤ~ Α’~ΤΕΤ

    ΠΡΟΦΙΛ Με αφορμή την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προσκαλέσαμε μία αγαπημένη συγγραφέα, θεολόγο, εκπαιδευτικό, την κυρία Αγγελική Καριώτογλου. Σκεφτήκαμε να συζητήσουμε σχετικά με το πρόσωπο της Θεοτόκου όχι μόνο στη ζωή του Χριστού, ως Μητέρα Αυτού, αλλά και στη ζωή των απλών ανθρώπων που πολλές φορές την επικαλούνται. Ακόμα και για το τι σημαίνει η Θεοτόκος για τις γυναίκες μέσα στον χρόνο.   ΤΕΤ~Α’~ΤΕΤ Κυρία Αγγελική Καριώτογλου, σας καλωσορίζω στο Περί ου…Σας ευχαριστώ για την τιμή να μιλήσουμε εδώ για το ξεχωριστό πρόσωπο της Θεοτόκου, και για μια από τις μεγαλύτερες γιορτές μας, «Το Πάσχα του Καλοκαιριού», την Κοίμησή … συνέχεια

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

  • Έφη Φρυδά: Δεύτερη Απουσία

    Ήρθες εχθές πατέρα Να βγαίνεις σ’ είδα πίσω από την κατάφορτη ροδιά Πόση ομορφιά! Οι φυλλωσιές οι πλούσιες σε σκέπαζαν Ήσουνα δέντρο θαλερό Μα τι παράξενο, στη χούφτα σου τα σπόρια αναφλέγονταν Κι εσύ να τήνε κλείσεις πάσχιζες, να εμποδίσεις προσπαθούσες το κακό. Πλεγμένο στα κατάμαυρα μαλλιά στεφάνι από στάχτη. Στα όμορφα πόδια σου καρφιά τα βράχια της ακτής. Πώς ήτανε που πέθανες ετούτη τη φορά πατέρα; Ήτανε όταν τα πουλιά πέταξαν όλα μαζί στο έξοχο φουρφούρισμα της φλόγας; Ή μήπως ήτανε αργά στης αιωνόβιας χελώνας το μονοπάτι; Τον ήχο της φωνής σου ξέρω. Πνιχτό τον άκουσα καθώς ο τρυφερός βλαστός … συνέχεια