Loading...

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Γιώργος Βέης: Ποιήματα

Γιώργος Βέης: Ποιήματα

  ΧΑΡΤΦΟΡΝΤ, ΚΟΝΕΤΙΚΑΤ   Το προχωρημένο φθινόπωρο η γαλάζια πικέα βλέπει πάλι το ίδιο όνειρο και δεν ξαφνιάζεται οι φωνές των παιδιών καθώς μπαίνουν επιτέλους στο σπίτι οι
Read More
Κώστας Γιαννόπουλος: Ο Αρτώ και οι άλλοι

Κώστας Γιαννόπουλος: Ο Αρτώ και οι άλλοι

Να εξηγηθώ. Δεν σκοπεύω να εξηγήσω μια προσωπικότητα, ένα πάθος και ένα έργο σαν αυτό του Αντονέν Αρτώ. Δεν σκοπεύω
Read More
ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ: ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΡΑΡΗ Το ποίημα-πορτρέτο, Καστανιώτης, 2017

ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ: ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΡΑΡΗ Το ποίημα-πορτρέτο, Καστανιώτης, 2017

Η συλλογή με τον τίτλο Το ποίημα-πορτρέτο περιλαμβάνει δύο ενότητες. Η μία με σαράντα τέσσερα ποιήματα, μακρινής χρονικής αφετηρίας, και η
Read More
Παυλίνα Παμπούδη: Δυο Κύπριες ποιήτριες -Φροσούλα Κολοσιάτου – Ευφροσύνη Μαντά – Λαζάρου

Παυλίνα Παμπούδη: Δυο Κύπριες ποιήτριες -Φροσούλα Κολοσιάτου – Ευφροσύνη Μαντά – Λαζάρου

ΦΡΟΣΟΥΛΑ ΚΟΛΟΣΙΑΤΟΥ – ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΜΑΝΤΑ ΛΑΖΑΡΟΥ  – ΝΑΡΚΟΣΥΛΛΕΚΤΡΙΑ   Τι ευφρόσυνη συγκυρία! Δυο κορούδες της Κύπρου, που έχουν το ίδιο όμορφο όνομα, και
Read More
Αφιέρωμα στην Ημέρα Μνήμης: Το Περί ου τιμά την Κύπρο και τους Κύπριους δημιουργούς

Αφιέρωμα στην Ημέρα Μνήμης: Το Περί ου τιμά την Κύπρο και τους Κύπριους δημιουργούς

Λένη Ζάχαρη: Η Κύπρος της Αγωνίας   «Τ' αηδόνια δεν σ' αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες...» “Ελένη”   Και γιατί να σ' αφήσουνε άλλωστε, συνείδηση,
Read More
ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ:  Σχετικά με την Προϊστορία της Κύπρου και την Αφροδίτη,  τη θεά του νησιού

ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ:  Σχετικά με την Προϊστορία της Κύπρου και την Αφροδίτη, τη θεά του νησιού

  Ἱκοίμαν ποτὶ Κύπρον,    νᾶσον τᾶς Ἀφροδίτας,       ἵν’ οἱ θελξίφρονες νέμον-                                                                                                 ται θνατοῖσιν Ἔρωτες,                               Πάφον θ’… Βάκχαι Ευριπίδη   Σε μετάφραση   Αχ
Read More

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ: Τρία ποιήματα

 ΑΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ  Γύρω στη λάμπα που άναβα  να φωτίσω τις νύχτες μου βρήκα ένα σωρό  σταχτιές πεταλούδες καμένες
συνέχεια

ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ: Ρωμαίος και Ιουλιέτα εν τάξει – Από το 1ο Γενικό Λύκειο Γέρακα

Την Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018, το 1ο Λύκειο Γέρακα Αττικής, με επικεφαλής την διδάκτορα φιλόλογο και ταλαντούχα καθηγήτρια Νατάσα Αβούρη, …
συνέχεια

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ: Άνθρωποι και ζώα του ΙΝΤΡΑ ΣΙΧΝΑ, εκδ. Ψυχογιός

«Όλα με απειλούν. Κι όσα τυχαία γίνονται γίνονται επίτηδες / για να με ερεθίζουν. Να προκαλούν την κούφια μου εκδίκηση …
συνέχεια

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ:  Κλίμαξ*

Αυτό δεν το περίμενα· στήνει μια σκάλα για ν’ ανεβεί απάνω στον σταυρό του. Λίγο πιο κει χυμένο το φεγγάρι, …
συνέχεια

Από το: Ο Μπέργκμαν μιλάει για τον Μπέργκμαν. Εκδ. Ροές. Μετάφραση: Έφη Φρυδά

Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: Στην οικογένειά μας είχαμε μια πλούσια θεία που μας έκανε καταπληκτικά χριστουγεννιάτικα δώρα. Την θεωρούσαμε τόσο δική μας …
συνέχεια

ΓΙΟΥΛΗ ΖΑΧΑΡΙΟΥ: Φθινοπωρινή Σονάτα (1978) του Ingmar Bergman

                 Εγκλήματα στ’ όνομα της αγάπης «Προσπάθησες να με πληγώσεις όπως ήσουν κι …
συνέχεια

ΕΥΡΗΚΑ

ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΕΡΕΝΤΙΑ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετάφραση : Νεφέλη Γκάτσου

Κοιτούσαν αγκαλιά κι οι δυο από ψηλό μπαλκόνι την Αίγυπτο κοιμώμενη σε πνιγηρό ουρανό το μαύρο Δέλτα να διαιρεί τον μέγα ποταμό που λιγδερό το κύμα του στις πόλεις γύρω απλώνει. Και ο Ρωμαίος που ‘νιωθε με ογκώδη αρματωσιά Σ’ ενός παιδιού τον ύπνο αιχμάλωτος φρουρός αγκάλιασε και βύθισε αδύναμος, σκυφτός το σώμα της το ηδονικό σε θριαμβευτή καρδιά. Την κεφαλή της τη χλωμή η μελαχρινή γυρνά σ’ εκείνον που μ’ αρώματα αήττητα μεθά Τείνει τα χείλη της γλυκά, τα μάτια με διαύγεια κι ο αυτοκράτωρ φλογερός με πρόσωπο γυρτό στα μάτια της τα ξάστερα, κατάστικτα χρυσό βλέπει μια θάλασσα …
Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΝΘΙΣΜΑΤΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ:  ΣΥΓΓΕΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

☞ Πατέρας, γαστρεντερολόγος. Πατέρα, αστρολόγος.  Πατεράκη, ηθοποιά. Mπάμπαλης (τρκ. babali: πατέρας), εκδότης («Επίκουρος»). Τάτας (αρβ. tattë, -a:  στην παιδική γλώσσα, ο  μπαμπάς), οδοντίατρος (και Τατούλης, πολιτικός) ☞ Μαμάς, γυναικολόγος ☞ Παππούς, φωτορεπόρτερ (εκ Θεσσαλονίκης). Δέδες (τρκ. dede: παππούς), ποδοσφαιριστής ☞ Γιαγιά, χρώματα (και Γιαγιάνος, …
Διαβάστε περισσότερα

Αλεξάνδρα Ζερβού:  Συμβουλές για επιτυχημένη γυναικεία γραφή  

 «Ω! Η αγάπη! Η αγάπη κάνει τον κόσμο να γυρνάει» είπε η θηριώδης Δούκισσα στην μικρή Αλίκη, στο βιβλίο του …
Διαβάστε περισσότερα

Σκιτσογραφίες:  Κωστής Ζ. Καπελώνης 5Χ5

Ψυχή μου, πώς τα κατάφερες και αντέχεις, που πέρασες τα χρόνια σαν στιγμές, μα κάποιες είχαν μια διάρκεια αιώνων, με …
Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

Μεταφρασμένη ποίηση

  • ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΕΡΕΝΤΙΑ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετάφραση : Νεφέλη Γκάτσου

    Κοιτούσαν αγκαλιά κι οι δυο από ψηλό μπαλκόνι την Αίγυπτο κοιμώμενη σε πνιγηρό ουρανό το μαύρο Δέλτα να διαιρεί τον μέγα ποταμό που λιγδερό το κύμα του στις πόλεις γύρω απλώνει.   Και ο Ρωμαίος που ‘νιωθε με ογκώδη αρματωσιά Σ’ ενός παιδιού τον ύπνο αιχμάλωτος φρουρός αγκάλιασε και βύθισε αδύναμος, σκυφτός το σώμα της το ηδονικό σε θριαμβευτή καρδιά.   Την κεφαλή της τη χλωμή η μελαχρινή γυρνά σ’ […]

  • ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ, Από το: ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΓΝΑΤΙΟ ΣΑΝΤΣΕΣ ΜΕΧΙΑΣ. Απόδοση, Παυλίνα Παμπούδη

    ΙΙ ΤΟ ΧΥΜΕΝΟ ΑΙΜΑ (απόσπασμα) Ανεβαίνει ο Ιγνάτιο Με το θάνατο στους ώμους Το ξημέρωμα ζητάει Και ξημέρωμα δεν έχει Τη μορφή του αποζητάει Και στο όνειρο θολώνει Το κορμί του αναζητάει Βρίσκει το τρεχούμενο αίμα   Μη μου λέτε να κοιτάξω!   Δεν τ’ αντέχω που αναβλύζει Κι όσο πάει και λιγοστεύει Το ρυάκι αυτό που φέγγει Στις κερκίδες και σταλάζει Σtα φορέματα, στο δέρμα, Ενός πλήθους που διψάει. […]

  • ΕΦΗ ΦΡΥΔΑ: ΣΥΛΒΙΑ ΠΛΑΘ, Δυο ποιήματα

    ΘΕΛΩ ΘΕΛΩ Στόμα ανοιχτό, το θείο μωρό Τεράστιο, φαλακρό, αν και μωρού κεφάλι, Ουρλιάζει, ψάχνει της μάνας τη θηλή. Σκίζονται, σπάνε τα ηφαίστεια,ξερά. Άμμος γδέρνει το χωρίς γάλα χείλος. Κλαίει τότε αυτό, το αίμα του πατέρα ψάχνει Που σφήκα, λύκο, καρχαρία έστρωσε στη δουλειά, Και κορμοράνου ράμφος μηχανεύτηκε. Με μάτι στεγνό ο αμετανόητος πατριάρχης Τους αποστεωμένους άντρες του ανέθρεψε, Αγκάθια στην επιχρυσωμένη του κορώνα τη συρμάτινη, Αγκάθια στο ματωμένο τού […]

Μεταφρασμένη πεζογραφία

  • Από το: Ο Μπέργκμαν μιλάει για τον Μπέργκμαν. Εκδ. Ροές. Μετάφραση: Έφη Φρυδά

    Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: Στην οικογένειά μας είχαμε μια πλούσια θεία που μας έκανε καταπληκτικά χριστουγεννιάτικα δώρα. Την θεωρούσαμε τόσο δική μας που την περιλαμβάναμε ακόμα και στις προσευχές μας πριν κοιμηθούμε. Τα Χριστούγεννα κάτω από τη σκάλα βρισκόταν το καλάθι με τα δέματα, που γέμιζε όλο και περισσότερο. Θα πρέπει να ήμουν εννιά-δέκα χρονών όταν έγινε αυτό που θα σας διηγηθώ. Ανάμεσα στα δώρα της θείας Άννας, που βρίσκονταν μαζί με […]

  • ΛΟΥΚ ΣΑΝΤΕ: Ο άγνωστος στρατιώτης – Μετάφραση: ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΤΑΥΡΙΔΟΥ

    Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν το ταβάνι ενός διαδρόμου, ενάμιση μέτρο πλάτος, που στο σοβατεπί του είχε κάτι που έμοιαζε σαν μια σειρά από ψάρια που το καθένα προσπαθούσε να καταπιεί το μπροστινό του.   Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν μια χαραμάδα κίτρινου ουρανού ανάμεσα στα κτήρια, που την έκρυβε λιγάκι ένα σχοινί μπουγάδας. Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν το στηθαίο, και πέρα από αυτό, τα δέντρα. […]

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΤΑΚΗΣ: RAINER MARIA RILKE, Πένα και ξίφος – Ένας διάλογος

    Στη γωνία μιας κάμαρης ήταν ακουμπισμένο ένα ξίφος. Η ανοιχτόχρωμη, χαλύβδινη επιφάνεια της λεπίδας του, στο άγγιγμα των αχτίνων του ήλιου,  έβγαζε μια λάμψη κοκκινωπή. Περήφανο το ξίφος κοίταξε ολόγυρα. Είδε ότι τα πάντα απολάμβαναν το φεγγοβόλημά του. Τα πάντα; Όχι, βέβαια! Εκεί, επάνω στο τραπέζι άεργη, τεμπέλικα ακουμπισμένη σε ένα μελανοδοχείο, ήταν μια πένα που δεν είχε, ούτε στο ελάχιστο, κατά νου να προσκυνήσει την αστραφτερή Μεγαλειότητα τού εν […]

ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

  • Κώστας Γιαννόπουλος: Ο Αρτώ και οι άλλοι

    Να εξηγηθώ. Δεν σκοπεύω να εξηγήσω μια προσωπικότητα, ένα πάθος και ένα έργο σαν αυτό του Αντονέν Αρτώ. Δεν σκοπεύω να κλείσω μέσα σε όρια μια απολύτως παραληρηματική προσωπικότητα που, όταν εγκλείστηκε στο ψυχιατρείο για τρίτη φορά, ο Ζακ Λακάν αποφάνθηκε πως δεν είναι χρήσιμος πια για την λογοτεχνία. Ή, όπως ο Φουκώ έγραψε στην τελευταία σελίδα της »Ιστορίας της Τρέλας» για την τρέλα του Αρτώ, πως ‘’τελικά γίνεται η απουσία του έργου το κεντρικό κενό, βιωμένο και μετρημένο σ’ όλες τις διαστάσεις του». »Η τρέλα γκρεμίζει την αλήθεια του έργου τέχνης στον χρόνο, γίνεται το εξωτερικό του περίγραμμα, η … συνέχεια

ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

  • ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Κατόπιν εορτής

    ΚΑΤΟΠΙΝ  ΕΟΡΤΗΣ          Η παραπάνω φράση, με την οποία εννοούμε, γενικά, κάτι που έγινε καθυστερημένα, πολύ αργά, είναι κληρονομημένη από την παροιμιακή έκφραση της αρχαιότητας κατόπιν ἑορτῆς ἥκομεν,1 που τη χρησιμοποιούσαν επίσης με την έννοια της καθυστέρησης, ακριβέστερα της μη συμμετοχής λόγω χρονοτριβής σε κάποιο καλό γεγονός, όπως δηλώνει η λέξη ἑορτή.        Τη φράση αυτή θα τη δούμε σε ένα απόσπασμα από τον ωραιότερο ίσως πλατωνικό διάλογο, τον Γοργία,2 διάλογο στον οποίο ερευνάται η φύση της ρητορικής και οι περιοχές που επηρεάζει.        ΄Όπως σε όλα τα διαλογικά έργα του Πλάτωνα, έτσι και στον εν λόγω διάλογο πρωταγωνιστική μορφή … συνέχεια

ΠΡΟΦΙΛ, ΑΝΦΑΣ, ΤΕΤ Α ΤΕΤ

  • ΛΕΝΗ ΖΑΧΑΡΗ: Συνέντευξη από τον ΝΙΚΟ ΦΑΡΟΥΠΟ

    ΠΡΟΦΙΛ Είναι δύσκολο, αγαπητοί αναγνώστες, να παρουσιάζεις αυτόν που σε δίδαξε να κάνεις συνεντεύξεις. Είναι όμως και τιμή ταυτόχρονα αυτός που καλείς “Δάσκαλο” και συμπορεύεται ως αληθινός φίλος σχεδόν από την αρχή της γνωριμίας σας να σε εμπιστεύεται για μια τόσο γενναία συζήτηση, συνέντευξη, παρουσίαση, του καινούργιου βιβλίου του. Ο Νίκος Φαρούπος δεν είναι καθόλου άγνωστος στο συγγραφικό αλλά και στο κινηματογραφικό και τηλεοπτικό κοινό. Επιτυχημένος συγγραφέας, σεναριογράφος, με σπουδές ψυχολογίας, κινηματογράφου, εδώ και στην Αυστρία, γράφει χρόνια παρουσίας στα ελληνικά γράμματα, στα πολιτιστικά δρώμενα αυτού του τόπου. Οι εκδόσεις Κέδρος “κατά συρροήν” φιλοξενούν τα μυθιστορήματά του και τα διηγήματά … συνέχεια

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

  • ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΕΡΕΝΤΙΑ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετάφραση : Νεφέλη Γκάτσου

    Κοιτούσαν αγκαλιά κι οι δυο από ψηλό μπαλκόνι την Αίγυπτο κοιμώμενη σε πνιγηρό ουρανό το μαύρο Δέλτα να διαιρεί τον μέγα ποταμό που λιγδερό το κύμα του στις πόλεις γύρω απλώνει.   Και ο Ρωμαίος που ‘νιωθε με ογκώδη αρματωσιά Σ’ ενός παιδιού τον ύπνο αιχμάλωτος φρουρός αγκάλιασε και βύθισε αδύναμος, σκυφτός το σώμα της το ηδονικό σε θριαμβευτή καρδιά.   Την κεφαλή της τη χλωμή η μελαχρινή γυρνά σ’ εκείνον που μ’ αρώματα αήττητα μεθά Τείνει τα χείλη της γλυκά, τα μάτια με διαύγεια   κι ο αυτοκράτωρ φλογερός με πρόσωπο γυρτό στα μάτια της τα ξάστερα, κατάστικτα χρυσό … συνέχεια