Loading...

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Λένη Ζάχαρη: Βίκυ Τσελεπίδου «Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι;»,  Εκδόσεις Νεφέλη, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2017- Ίδρυμα «Πέτρος Χάρης»

Λένη Ζάχαρη: Βίκυ Τσελεπίδου «Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι;», Εκδόσεις Νεφέλη, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2017- Ίδρυμα «Πέτρος Χάρης»

  Είναι άραγε δυνατόν ένα παιδικό παιχνίδι να γίνεται τίτλος βιβλίου; Ναι, είναι δυνατόν. Μάλιστα όταν αυτό το παιχνίδι είναι...
Read More
Γιώργος Βέης:   Σταθεροί άξονες       

Γιώργος Βέης:   Σταθεροί άξονες       

  «Μια εξίσωση από κολοκύθια που βράζουν χωρίς κανέναν προορισμό είναι η ζωή. Αμέτε να μετρηθείτε, αχθοφόροι του ονόματός σας»....
Read More
Κλεοπάτρα Λυμπέρη: ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ, Το κρυφό Ημερολόγιο  του Χίτλερ, εκδόσεις Πατάκης

Κλεοπάτρα Λυμπέρη: ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ, Το κρυφό Ημερολόγιο του Χίτλερ, εκδόσεις Πατάκης

Σε κάθε εποχή, την ιστορία την κινητοποιεί μια ιδέα.    Χέγκελ Ο Σαρτρ, ο Καμύ, η Μπωβουάρ, η Κλεμάν, και λίγο...
Read More
Δήμητρα Δημητρίου: Γυναίκα συγγραφέας σήμερα – Όριo και ορίζοντας*

Δήμητρα Δημητρίου: Γυναίκα συγγραφέας σήμερα – Όριo και ορίζοντας*

To 1992, η Ιταλίδα συγγραφέας με το ψευδώνυμο Elena Ferrante δημοσιεύει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο L’amoremolesto (Βάναυση αγάπη),...
Read More
Παυλίνα Παμπούδη: Δόκιμοι, δοκιμασμένοι, δοκιμαζόμενοι –  Συγκριτικές θεματικές αναγνώσεις / Περί έρωτος

Παυλίνα Παμπούδη: Δόκιμοι, δοκιμασμένοι, δοκιμαζόμενοι – Συγκριτικές θεματικές αναγνώσεις / Περί έρωτος

Η στήλη αυτή, όπως ξέρει ο αναγνώστης της, εστιάζει στους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους πραγματεύονται ποιητές διαφορετικών χρονικών περιόδων τις  ίδιες έννοιες. Μέχρι τώρα έχει...
Read More
Χρ. Δ. Αντωνίου: Γιάννης Παπακώστας, Πού μας πάει αυτό το αίμα; ( Αναπαραστάσεις αυτοδικίας και βίας στη νέα ελληνική λογοτεχνία), Εκδόσεις Πατάκη, σ. 420.

Χρ. Δ. Αντωνίου: Γιάννης Παπακώστας, Πού μας πάει αυτό το αίμα; ( Αναπαραστάσεις αυτοδικίας και βίας στη νέα ελληνική λογοτεχνία), Εκδόσεις Πατάκη, σ. 420.

Τον Δεκέμβριο του 2017 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη ένα βιβλίο του πολυγραφότατου και χαλκέντερου ερευνητή των νεοελληνικών γραμμάτων  Γιάννη...
Read More

ΚΕΙΜΕΝΑ

Λένη Ζάχαρη: Βίκυ Τσελεπίδου «Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι;», Εκδόσεις Νεφέλη, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2017- Ίδρυμα «Πέτρος Χάρης»

  Είναι άραγε δυνατόν ένα παιδικό παιχνίδι να γίνεται τίτλος βιβλίου; Ναι, είναι δυνατόν. Μάλιστα όταν αυτό το παιχνίδι είναι …
συνέχεια

Χρήστος Αντωνίου: Τέσσερα μικρά ποιήματα

ΑΤΥΧΗΜΑ Στην προσπάθειά μου να ξεκολλήσω από μέσα μου την αγάπη μ’ ένα μαχαίρι έκοψα την καρδιά μου. ΑΜΗΧΑΝΙΑ Καπνίζω …
συνέχεια

Γιώργος Καρτάκης: Ο ποιητής και η Μούσα

Στα πίσω χρόνια, που οι αθάνατοι θεοί ανεβοκατέβαιναν σχεδόν καθημερινά από τον Όλυμπο και δεν περνούσε μέρα να μην παίξουν, …
συνέχεια

Γιώργος Βέης:   Σταθεροί άξονες       

«Μια εξίσωση από κολοκύθια που βράζουν χωρίς κανέναν προορισμό είναι η ζωή. Αμέτε να μετρηθείτε, αχθοφόροι του ονόματός σας». Οδυσσέας …
συνέχεια

Έλενα Στριγγάρη: Τρία ποιήματα

ΚΑΙΡΟ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΝ Την μια φορά δεν το κατάλαβα και αντιδρούσα έντονα, με γκρίνια. Την άλλη το ‘νιωσα κι …
συνέχεια

Κωστής Ζ. Καπελώνης: Παρατρεχάμενη τέχνη και Παρατρεχάμενοι της τέχνης.

Κατά πώς το λεν τα λεξικά: Παρατρεχάμενος είναι αυτός που δείχνει προθυμία στο να εξυπηρετεί έναν ισχυρό πολιτικό ή κοινωνικό …
συνέχεια

Ερικ Σμυρναίος: Καλοκαιρινός έρωτας

1 Μόλις εμφανίστηκε στο roof-garden του ξενοδοχείου μου φάνηκε ότι ο χρόνος σταμάτησε να κυλάει. Και δεν ήμουν ο μόνος …
συνέχεια

Γιούλη Ζαχαρίου: Θεατής με πολυεστιακά – Ο δικός μου Ταρκόφσκι

Αποκαλυπτική εμπειρία υπήρξαν για μένα όλες οι ταινίες του μεγάλου ρώσου δημιουργού. Αποκαλυπτικές μιας άλλης πραγματικότητας, άγνωστης και όμως εκπληκτικά …
συνέχεια

ΕΥΡΗΚΑ

ΑΛΕΞΙΟΣ ΟΡΦΑΝΟΣ: Θραύσματα ζωής

Αποτύπωμα Ζύγισα τη ζωή μου λάθος
σαν θέλησα
τα χρόνια να μετρήσω
Τα ίχνη μόνο και οι μνήμες
μένουν
τον ακαθόριστο χρόνο
να διηγούνται * Πεταλούδες Δύο πεταλούδες
στάθηκαν
και παίζουν στην παλάμη μου.
Η μία
κάνει βόλτες
στη γραμμή της ζωής μου
και η άλλη
δίνει χρώμα
στη γραμμή των ονείρων μου. Σημείωση του ποιητή: Οι φωτογραφίες αποτελούν καλλιτεχνική συνοδεία των ποιημάτων και είναι έργα του φίλου μου και φωτογράφου Σφυρικάκη Αδαμάντιου. Βιογραφικό Σημείωμα Ο Αλέξης Ορφανός γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1989. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Το 2011 παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στο εικαστικό εργαστήριο του δήμου …
Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΝΘΙΣΜΑΤΑ

Λένη Ζάχαρη, Σκιτσογραφίες: Κάκια Παυλίδου 5Χ5

 *  Γυναίκα Σ’ αυτήν τη σπείρα ο Κόσμος εισέρχεται μωρό και γίνεται Άντρας. Όσο υπάρχει μία θηλυκότητας αγκαλιά, δεν υπάρχει ορφάνια, …
Διαβάστε περισσότερα

Λένη Ζάχαρη Σκιτσογραφίες:   Στέλλα Δούμου 5Χ5  

Κουζίνα Εκεί μαγειρεύονται όλα,  μικροί  γαστριμαργικοί παράδεισοι, μέχρι ποιήματα.Εκεί πιάνονται στα πράσα οι ζύμες, ινδιάνοι σημαδεύουν στην καρδιά ατμικούς ανέμους …
Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

Μεταφρασμένη ποίηση

  • Δήμητρα Σταυρίδου: Ανν Σέξτον, Το φυτό της αγάπης

    Ένα τερατώδες αλλά υγρό λουλούδι μπλέκεται στα πνευμόνια μου, πλέκεται στην καρδιά μου έρπει ως το λαιμό μου και σαν χταπόδι βυζαίνει τη γλώσσα μου. Το φύτεψες χαρούμενα πέρσι το καλοκαίρι και το άφησα να ριζώσει δίπλα στη βραδινή μου ελπίδα, δίχως να ξέρω πως θα γίνει μεγαλύτερο από μένα, και μέσα μου θα εκραγεί φέτος το Μάρτη. Όλο το χειμώνα,καθώς να το μικρύνω προσπαθούσα, το ένιωθα να μεγαλώνει. Μα […]

  • Δήμητρα Σταυρίδου: Suzuki Masajo Έξι χαϊκού

    1. Έκλεψα έναν άντρα αλλά ποτέ μου κάτι αξίας Σηκώνω το ρολό από μπαμπού 2. Θέλοντας να ερωτευτώ πετάω μια φραουλίτσα μες το στόμα μου 3. Φως πυγολαμπίδας: Λοξοδρομώ από την αρετή της γυναίκας 4. Να τον προδώσω ή να τον αφήσω να με προδώσει; Του αετομάχου η στριγκή κραυγή 5. Ηλιοβασίλεμα υπέροχη λάμψη στο χρώμα της φωτιάς που κατέκαψε το σπίτι μας 6. Η πυγολαμπίδα πέθανε μέσα σ’ ένα […]

  • ΧΟΣΕ ΜΑΡΙΑ ΝΤΕ ΕΡΕΝΤΙΑ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετάφραση : Νεφέλη Γκάτσου

    Κοιτούσαν αγκαλιά κι οι δυο από ψηλό μπαλκόνι την Αίγυπτο κοιμώμενη σε πνιγηρό ουρανό το μαύρο Δέλτα να διαιρεί τον μέγα ποταμό που λιγδερό το κύμα του στις πόλεις γύρω απλώνει.   Και ο Ρωμαίος που ‘νιωθε με ογκώδη αρματωσιά Σ’ ενός παιδιού τον ύπνο αιχμάλωτος φρουρός αγκάλιασε και βύθισε αδύναμος, σκυφτός το σώμα της το ηδονικό σε θριαμβευτή καρδιά.   Την κεφαλή της τη χλωμή η μελαχρινή γυρνά σ’ […]

Μεταφρασμένη πεζογραφία

  • Ουίλιαμ Γκόλντινγκ. Ορατό σκοτάδι. μτφρ Έφη Φρυδά

    Στο τέρμα του δρόμου, εκεί όπου ψυχή δεν κατοικούσε πια κι ο κόσμος είχε μετατραπεί σε ένα ανοιχτό καμίνι, εκεί όπου ένας φανοστάτης στεκόταν ακόμα ορθός και φώτιζε το δρόμο με τις φλόγες που τον έγλειφαν, εκεί όπου ένα γραμματοκιβώτιο είχε λαμπαδιάσει και τα μπάζα έπαιρναν αλλόκοτα σχήματα, εκεί όπου ο δρόμος άστραφτε και γινόταν φως, εκεί κάτι κινήθηκε. Ο βιβλιοπώλης έστρεψε αλλού το βλέμμα, έτριψε τα μάτια και ξανακοίταξε. […]

  • Μπαρίς Ακούνιν: Ανατολή και Δύση, Μετάφραση Ελένη Κατσιώλη

    Ο Χατζή Μουράτοφ[1] κατέβηκε απ’ τα βουνά να πολεμήσει λιγουλάκι. Οι μαχητές του βαρέθηκαν να κάθονται στα σκοτεινά φαράγγια, άλλωστε έπρεπε να εκδικηθούν τους άπιστους για τον δολοφονημένο ύπουλα -με μια ρουκέτα που πέταξε από τον ουρανό-μεγάλο ιμάμη. Πήγαιναν με τα φορτηγά στον καλοφτιαγμένο αυτοκινητόδρομο. Από καιρό σε καιρό συναντούσαν φυλάκια, αλλά δόξα στον Αλλάχ, οι Ρώσοι ήταν άπληστοι για μπαξίσι και ο Μουράτοφ είχε μπόλικο ασήμι. Είχε αρχίσει να […]

  • Γκένριχ Βενιαμίνοβιτς Σαπγκίρ, Η Βίκα  -Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη

    Σπείρανε τη Βίκα. Γεννήθηκε στοργική, τρυφερή, προσκολλημένη, με μάτια μπλε του αζουρίτη. Ένας καημός μόνο -δεν θέλει να παντρευτεί η Βίκα. «Φοβάμαι,θα τυλιχτώ και μετά δεν θα ξετυλιχτώ». Ήρθε ένα παλικάρι ψηλό, με κεφάλι-άχυρο. Η Βίκα το αγκάλιασε σφιχτά και άπλωσε τα λουλουδάκια της στο άχυρο. Και τότε ήρθε το μαντάτο –η πρόσκληση για θητεία. Παίρνουν στον στρατό το κεφάλι-άχυρο. Η Βίκα κλαίει, δεν θέλει να το αφήσει: θα του […]

ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

  • Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Ρόμπερτ Βάλζερ, Ένας περιπλανώμενος

    Αν η ζωή του Κάφκα συνοψίζεται σε μια νύχτα, η ζωή του Ρόμπερτ Βάλζερ διήρκεσε όσο ένας περίπατος. Ο Ρόμπερτ Βάλζερ ήταν ένας πλάνης, ένας flaneur, κατά τον γαλλικό όρο. Η πεζοπορία ήταν γι’ αυτόν »τρόπος ζωής, τρόπος θέασης του κόσμου, αλλά και τρόπος γραφής», λέει ο Ζιλ Ορτλιέμπ, μεταφραστής του Μιχαήλ Μητσάκη στα γαλλικά. Ο ίδιος επιμένει να συνδέει αυτούς τους δύο, τοποθετώντας τον αριστουργηματικό »Περίπατο» (1914) του Βάλζερ πλάι σε αντίστοιχα πεζά του Μητσάκη. Τον Βάλζερ και τον Μητσάκη, ωστόσο, δεν τους συνδέει μόνο η περιπλάνηση, αλλά και το μικρόβιο της τρέλας που χτύπησε και τους δύο. Το … συνέχεια

ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

  • Γεωργία Παπαδάκη: Το και Το

    Στον καθημερινό μας λόγο, όταν δεν θέλουμε είτε να κατονομάσουμε κάποια πράγματα ως ευκόλως εννοούμενα είτε να επαναλάβουμε ό, τι έχει λεχθεί, χρησιμοποιούμε τη φράση « το και το», που είναι αρχαιοελληνική· σχηματίστηκε, δε, από την επανάληψη του ουδετέρου γένους του άρθρου  ὁ,ἡ,τό, που σε αρχαιότερους χρόνους χρησίμευε και ως δεικτική αντωνυμία και που διατήρησε και αργότερα την αντωνυμική σημασία σε περιπτώσεις όπως στην προκείμενη. Αυτή τη φράση την παρουσιάζουμε εδώ σε ένα απόσπασμα από έναν λόγο του μεγαλύτερου ρήτορα της αρχαιότητας, του Δημοσθένη, τον Ὑπὲρ Κτησιφῶντος περὶ τοῦ στεφάνου. Ο περίφημος αυτός λόγος εκφωνήθηκε από τον ίδιο τον Δημοσθένη … συνέχεια

ΠΡΟΦΙΛ, ΑΝΦΑΣ, ΤΕΤ Α ΤΕΤ

  • Λένη Ζάχαρη, Σκιτσογραφίες 5Χ5: Κάκια Παυλίδου

    Γυναίκα   Σ’ αυτήν τη σπείρα ο Κόσμος εισέρχεται μωρό και γίνεται Άντρας. Όσο υπάρχει μία αγκαλιά θηλυκότητας δεν υπάρχει ορφάνια, ο στρατιώτης έχει σπίτι να επιστρέψει, έχει μία πηγή να τον ποτίζει ευαισθησία να μην πυροβολεί, να μην επιτίθεται, να μην τρομάζει τον ύπνο και το όνειρο του παιδιού,  έχει λόγο να λήξει τον πόλεμο, να ερωτευτεί μία Γυναίκα και να στραφεί ολόκληρος προς το θαύμα που λέγεται Δημιουργία.     Παιδί Δεν έχει μέγεθος, ούτε ηλικία. Έχει ένα λούτρινο εαυτό στα χέρια και αγκαλιά του συστήνεται στην αγριότητα του κόσμου, με υποσυνείδητη προσδοκία να σταματήσει, μπρος στην αθωότητά του, … συνέχεια

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

  • Έλενα Στριγγάρη: Τρία ποιήματα

    ΚΑΙΡΟ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΝ Την μια φορά δεν το κατάλαβα και αντιδρούσα έντονα, με γκρίνια. Την άλλη το ‘νιωσα κι ήμουν διαλλακτική και τρυφερή. Μάταιος κόπος. Κάποιοι αγαπημένοι μας εγκαταλείπουν ψυχικά καιρό πριν φύγουν.   13/2/18   ΕΜΒΡΥΟ Πεθάνανε μαζί θεία και μάνα. Βαρύ το πένθος. Και ο νεκρός μου φίλος, στον ύπνο μου, ξαπλωμένος, ανοίγει το σακάκι του δεξιά, το απλώνει, κι εγώ, σε σμίκρυνση, γυμνή κουρνιάζω εκεί σε στάση εμβρύου.   25/1/18   Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΗΔΕΙΑ Απ’ τη συνηθισμένη πολιτική είναι καλύτερη η κοινή θρησκευτική κηδεία. Βέβαια, θ’ «ακούς» να σε αποκαλούν με το βαφτιστικό σου που δεν διάλεξες. … συνέχεια