Loading...

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

ΓΙΟΥΛΗ ΖΑΧΑΡΙΟΥ: Οσκαρικές ‘’αμαρτίες’’…

"Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι" του Μάρτιν Μακ Ντόνα "Η μορφή του νερού" του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο Είναι και οι
Read More
ΓΙΟΥΛΗ ΖΑΧΑΡΙΟΥ: Οσκαρικές ‘’αμαρτίες’’…

ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΑΔΟΓΙΑΝΝΗ, Ινδικοπλεύστης: η άλλη όψη της ποίησης

Ένα ταξίδι από τον Ηρόδοτο έως τον Τίμαιο, του ύστερου Πλάτωνα, στις μέρες μας, μπορεί να αντιστοιχηθεί με ένα βιβλίο
Read More
ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΑΔΟΓΙΑΝΝΗ, Ινδικοπλεύστης: η άλλη όψη της ποίησης

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ,  Σαρακοστή: νηστευτές στον δρόμο

  Ολόκληρη τη Σαρακοστή νηστεύω. Νηστεύω, δηλαδή, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα. Νηστεύω γιατί έχω
Read More
ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ,  Σαρακοστή: νηστευτές στον δρόμο

ΕΡΙΚ ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ: Οι κομιστές της χώρας των ονείρων

  Ο Raymond Isidore ήταν ένας σεμνός και ταπεινός άνθρωπος. Λιγάκι απλοϊκός, προορισμένος να ζήσει μια άσημη και αδιάφορη ζωή. Γεννήθηκε
Read More
ΕΡΙΚ ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ:  Οι κομιστές της χώρας των ονείρων

ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Λυσιμελής, Σκορπιός, Φτύνω στον κόρφο μου

ΛΥΣΙΜΕΛΗΣ Το ωραιότατο επίθετο λυσιμελής είναι σύνθετο, αποτελούμενο από το ρήμα λύω και το ουσιαστικό μέλη· σημαίνει, συνεπώς, αυτόν που παραλύει
Read More
ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Λυσιμελής, Σκορπιός, Φτύνω στον κόρφο μου

ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ: Γεωργίου Βιζυηνού «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» στο Θέατρο Τζένη Καρέζη.

«Η κριτική πρέπει να γίνεται ψύχραιμα έχοντας ως στόχο όχι το πρόσκαιρο ή το συναισθηματικό, αλλά τη θέση που κατέχει
Read More
ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ: Γεωργίου Βιζυηνού «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» στο Θέατρο Τζένη Καρέζη.

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: Πού πρέπει να τοποθετηθεί το άγαλμα του Αλεξάνδρου

 Ελλήνων λόγια πώς να εξελληνίσω! «Ελληνικά μιλούν», δεν τους καταλαβαίνω. Εμένα που ο φτωχός δεν ξέρω μήτε ο τάφος μου …
συνέχεια

ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Λυσιμελής, Σκορπιός, Φτύνω στον κόρφο μου

ΛΥΣΙΜΕΛΗΣ Το ωραιότατο επίθετο λυσιμελής είναι σύνθετο, αποτελούμενο από το ρήμα λύω και το ουσιαστικό μέλη· σημαίνει, συνεπώς, αυτόν που …
συνέχεια

ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ: Γεωργίου Βιζυηνού «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» στο Θέατρο Τζένη Καρέζη.

«Η κριτική πρέπει να γίνεται ψύχραιμα έχοντας ως στόχο όχι το πρόσκαιρο ή το συναισθηματικό, αλλά τη θέση που κατέχει …
συνέχεια

ΕΦΗ ΦΡΥΔΑ: Η ερωτευμένη

Ξύπνησε αργά νιώθοντας μια γλυκιά αίσθηση προσμονής. Ήταν σίγουρη ότι θα τον έβλεπε σήμερα. Το γλυκό βάσανο της σκέψης του, …
συνέχεια

ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: «Οι μικροί μου ήρωες» του Γιάννη Ζέρβα, Εκδόσεις Άγρα

Ο  «Μικρός Ήρως» του Στέλιου Ανεμοδουρά έχει άραγε τίποτα κοινό με τον Κόμη Δράκουλα, τον Δον Κιχώτη, τον Δία, …
συνέχεια

ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ : Δημήτρης Σωτάκης, Ο κανίβαλος που έφαγε ένα Ρουμάνο, Κέδρος 2017

Ο Ζέριν, ανύπαντρος, οικονομικά άνετος, ελεύθερος και ωραίος, φανατικός εραστής της Ρουμανίας και των κατοίκων της, σπεύδει να επισκεφθεί μια …
συνέχεια

ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Από το παρελθόν της γάτας

Η λέξη γάτα, κάτ(τ)α είναι μεσαιωνική, προερχόμενη από την ιταλική gatta, και αυτή, με τη σειρά της, από τον λατινικό …
συνέχεια

ΝΕΛΛΗ ΣΕΛΗΝΙΑΔΟΥ: ΑΝΤΡΕΪ ΜΑΚΙΝ Η ζωή ενός αγνώστου άντρα, μτφρ. Αγγελική Σιγούρου, Εκδόσεις Καστανιώτη

«Η αληθινή ζωή τους θα ήταν αυτό το αόρατο ταξίδι, αντίθετα στο ρεύμα του χρόνου των ανθρώπων», Αντρέϊ Μακίν Διαβάζοντας …
συνέχεια

ΕΥΡΗΚΑ

ΜΑΡΘΑ ΖΙΩΓΑ: Άγρια Δύση

Ποιος σου ’δωσε καημένε καουμπόη
τον ρόλο του κακού
σε τούτη την ταινία
και πάταγες με μίσος την σκανδάλη;
Τώρα ήρθε η ώρα η δική σου
να πεθάνεις
και οι καλοί σε σημαδεύουν
στο κεφάλι. Πώς σε λυπάμαι τώρα δα
που όλοι θέλουν να τελειώνεις
κι οι θεατές κι ο σκηνοθέτης
σε μισούνε
και χαίρονται γι αυτή την τιμωρία! Μήπως σε τούτη την στερνή τη λέξη
που σου μένει, που κρέμεται από του νου
την κάψα και τα χείλη,
κρύβεται της ύπαρξής σου
η αλήθεια ; Πού να προλάβεις τώρα
να αρθρώσεις
και πού – σε ποιον να εξηγήσεις; …
Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΝΘΙΣΜΑΤΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ: Ογδόντα αποχρώσεις του έθνους

Αγγλογάλλος (αγιογράφος). Άγγλος (ράφτης). Αδριανουπολίτης (εκπαιδευτικός). Αϊβαλιώτης (ευρωβουλευτής). Αιγύπτιος (ηθοποιός). Αλαμάνος (=Γερμανός),ζωγράφος. Αλβανός (γεωπόνος). Αλαβάνος (πολιτικός). Αρβανίτης (κορυφαίος γραφίστας). Αρβανιτόπουλος (υπουργός). Αρβανιτάκη (τραγουδίστρια). [Α]λιτζερινός (=Αλγερινός), κάβα ποτών. Αμερικάνος (καλαθοσφαιριστής) …
Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΖΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΟΥ: Μια παράξενη φιλία

Μια παχουλή γάτα, η Π., αρκετά μπλαζέ και φιλοσοφημένη, διέσχιζε την λεωφόρο Αλεξάνδρας. Στο πλάτωμα της θεάς Αθηνάς επιβιβάσθηκε σ’ένα …
Διαβάστε περισσότερα

Η ΜΑΝΤΑΜ ΣΙΛΕΝΑ ΑΠΑΝΤΑ (για τα Καρναβάλια)

Αγαπητή μαντάμ Σιλένα, Εγώ και ο σύζυγός μου είμαστε άνθρωποι των γραμμάτων και φοβερά φιλαναγνώστες, (έχουμε διαβάσει τόνους  και τόνους …
Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΤ’ ΑΥΤΟΥ (Μεταφράσεις)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ

  • JILLA MOSSAED: Δυο ποιήματα (μτφρ. από τα περσικά:  Μπαμπάκ Σαντέγκ Χαντζάνι)

    ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η ζωή παίρνει ένα παράξενο χρώμα μια μικρή καρδιά αρχίζει να χτυπά ο κόσμος είναι παγωμένος το αγόρι φωνάζει τ’ όνομα των χαμένων του προγόνων σηκώνει το χέρι που πρέπει να κοπεί απ’ τον καρπό για κλοπή ένα ουράνιο τόξο από φρίκη καλύπτει τον ουρανό το αγόρι σκέφτεται τους αδελφούς του που ονειρεύονται ακόμη ένα κομμάτι ψωμί μα έχουν τα χέρια τους άθικτα καταρρέει έπειτα αναίσθητο στη γη κάτω […]

  • ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΔΑ: Ωδή στη γάτα,  μτφρ. ΕΦΗ ΦΡΥΔΑ

    Ο άνθρωπος ψάρι και πουλί θέλει να γίνει. Το φίδι θα ‘θελε να ‘χει φτερά. Ο σκύλος λιοντάρι είναι μπερδεμένο. Ο μηχανικός θέλει να γίνει ποιητής. Η μύγα μελετά να γίνει χελιδόνι. Ο ποιητής καμώνεται τη μύγα Όμως η γάτα Μόνο γάτα θέλει να ‘ναι Από τα μουστάκια ως πίσω, στην ουρά. Από τ’ ελπιδοφόρο όραμα του ποντικού. Ώς να τον δει με σάρκα και οστά. Από τη νύχτα ώς […]

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

  • FRANZ HOHLER, Δυο διηγήματα, μτφρ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΤΑΚΗΣ

    Η νεαρή γιαγιά Στον χώρο πλάι στην είσοδο του διαμερίσματός μας κρέμεται ένα κάδρο, που δείχνει τη γιαγιά της γυναίκας μου ως νεαρό ακόμα κορίτσι. Μας το είχε φέρει πριν μερικά χρόνια μια ξαδέλφη, μετά το θάνατο της μητέρας της, και από τότε η κοπέλα μάς κοιτάζει κάθε μέρα – εμάς και όλους όσους μπαινοβγαίνουν. Μοιάζει να ήταν ίσως γύρω στα 18 – τότε – γέρνει το κεφάλι ελαφρά ατενίζοντας […]

  • ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ: Τα Χριστούγεννα ενός παιδιού στην Ουαλία, Μετάφραση: ΕΦΗ ΦΡΥΔΑ

    Δώρο γιορτινό από το περιοδικό μας, ένα διήγημα του Ντύλαν Τόμας! Απολαυστικό και χορταστικό απ’ όλες τις απόψεις. Η μοναδική πένα του θα παρασύρει σε διάθεση γιορτινή ακόμα και κάποιους μελαγχολικούς που αντιστέκονται. Γιατί με τη μαγεία των λέξεων και το απαράμιλλο πνεύμα του μας διακτινίζει όλους σε μια εποχή που τα πάντα στη ζωή ήταν μαγεία και παιχνίδι… Eκείνα τα χρόνια στην παραθαλάσσια κόχη, τα Χριστούγεννα έμοιαζαν τόσο μεταξύ […]

ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

  • ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ : Ο ρομαντικός και διαλεκτικός Μπέρτολντ Μπρεχτ

    «Αρνούμαι να ταφώ με την τελευταία μου πνοή. Απαιτώ την αθανασία!» αναφωνούσε ο  Φώκνερ. Θα πρέπει να έχεις κάνει κάτι σημαντικό για να απαιτείς την αθανασία, αφού όλοι ξεχνιούνται, όσο σημαντικοί κι αν είναι, μερικές εκατονταετηρίδες αργότερα. Ο Μπρεχτ πάλευε για την επικράτηση του σοσιαλισμού. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός, τον οποίο πρόλαβε, κατέρρευσε υπό το βάρος των αμαρτιών του, εβδομήντα χρόνια αφότου εδραιώθηκε. Και έχουν περάσει πάνω από δυόμισι δεκαετίες από τότε. Και κάμποσες δεκαετίες απ’ τον θάνατο του Μπρεχτ, ο οποίος δεν ασχολήθηκε ούτε με την αθανασία ούτε με την εδραίωση της φήμης του, αν και αυτό το τελευταίο ήταν … συνέχεια

ΔΟΚΙΜΟΙ, ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟΙ, ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟΙ

  • ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

                                                  ΣΕΛΑΝΝΑ   Κάθε φορά που έχει πανσέληνο, είτε είμαι τυχερή και βρίσκομαι μέσα στη φύση ‒ δίπλα στον φλοίσβο της θάλασσας ή στο θρόισμα των δέντρων κάποιου βουνού ‒ είτε είμαι άτυχη και την κυνηγάω ανάμεσα στις πολυκατοικίες της Αθήνας, ξέρετε τι κάνω; Κοιτάζω το φεγγάρι κατάματα και, καθώς βυθίζομαι μέσα του, μουρμουρίζω απανωτά: Σελάννα, Σελάννα, Σελάννα! Και αμέσως σκέφτομαι τη μεγαλύτερη ποιήτρια της αρχαιότητας, τη Σαπφώ, γιατί σ’ αυτήν χρωστώ τη μαγική ετούτη λέξη. Σελά(ν)να είναι η σελήνη στις δύο αρχαίες διαλέκτους, τη Δωρική (σελάνα) και την Αιολική (σελάννα)· δηλαδή στη θέση των η έχουμε α, και η Σαπφώ, … συνέχεια

ΠΡΟΦΙΛ, ΑΝΦΑΣ, ΤΕΤ Α ΤΕΤ

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΨΑΡΑΝΤΩΝΗ: Λένη Ζάχαρη – Έφη Μαχιμάρη

    ΠΡΟΦΙΛ Ο Ψαραντώνης (Αντώνης Ξυλούρης) γεννήθηκε στα Ανώγεια της Κρήτης το 1942. Η λύρα άγγιξε τις χορδές της ψυχής του πολύ νωρίς, και στα πέντε του χρόνια ήδη σκάλιζε κρυφά τη λύρα του μεγαλύτερού του αδελφού – μύθου της ελληνικής μουσικής-  Νίκου Ξυλούρη (Ψαρονίκου).  Στα πρώτα μουσικά του ακούσματα συγκαταλέγονται ο αδερφός του Νίκος,  ο Μανώλης  Πασπαράκης (Στραβός),  καθώς και οι άλλοι λυράρηδες του χωριού του. Ο Ψαραντώνης όμως αποφάσισε να τραβήξει έναν ολόδικό του δρόμο, και έγινε ένας ζωντανός θρύλος της μουσικής, εμπλουτίζοντας την κρητική, τη μεσογειακή και την παγκόσμια μουσική με ήχους ανεπανάληπτους, με μουσικές και ερμηνείες απαρομοίαστες … συνέχεια

ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΦΗ

  • ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΜΠΟΥΔΗ: Η γάτα του κυρίου Γρηγόρη

    Μια φορά ήταν μια κοκκινωπή γάτα ονόματι Τζίλντα κι ένας κοκκινωπός κύριος ονόματι Γρηγόρης. Ζούσαν μαζί σ’ ένα άσπρο σπίτι, στο 11 της οδού Ορλώφ, χωρίς να γίνεται οπωσδήποτε σαφές ποιος ανήκε σε ποιον. Η συμβίωσή τους πήγαινε πολύ καλά, γιατί τα κοινά σημεία τους ήταν αρκετά (είχαν κι οι δυο μουστάκια, κι οι δυο συνήθιζαν να κρύβουν τις βρωμιές τους, άρεσαν και στους δυο τα ψάρια, μαδούσαν κι οι δυο). Ένα κυριακάτικο πρωινό, ο κύριος Γρηγόρης και η Τζίλντα βρίσκονταν καθισμένοι ο ένας απέναντι στον άλλο, βυθισμένοι μακάρια στις σκέψεις τους. Συγκεκριμένα, ο κ. Γρηγόρης έκανε γατίσιες σκέψεις (σκεφτόταν … συνέχεια