Όπου κοιμήθηκε Σε κάθε στενό υπάρχουν μικρά ιερά τόποι καθαγιασμένοι που έχουν κοιμηθεί άστεγοι και πρόσφυγες, γέροι, παιδιά σημεία που άφησαν τον ύπνο τους, τα όνειρα που άφησαν το…
Τα εγγόνια μας θα μας καταραστούν. Όλα τα σπαταλάμε και αισθανόμαστε δυνατοί. Σήμερα είναι αδύνατον να προφητεύσεις οτιδήποτε, γιατί στο κοντινό μέλλον θα μας επιτεθούν τόσα και τόσο τρομερά προβλήματα!…
H αιώρηση της μέδουσας Με λεπτά διάφανα πλοκάμια παλμικές συσπάσεις ρυθμικές οπισθοχωρεί για να προοδεύσει όπως το μυαλό σε λήθη υγρή όταν η φαιά ουσία κιτρινισμένη προσπαθεί να θυμηθεί…
Μερικοί πρισματικοί αναστοχασμοί Το θέμα Ελληνικότητα ή/και Ρωμιοσύνη έχει αποκτήσει μια τόσο εκτενή βιβλιογραφία με μελετήματα όλων των μεθοδολογικών αποχρώσεων, που είναι πλέον δύσκολο να συγκεντρωθεί και να…
Μαγιάτικα Μάγισσες και μαΐστρες νυχτιάτικα στήσαν χορό με επωδές και ξόρκια, φίλτρα κι αμποδέματα της αγελάδας το αίμα, το γάλα του φεγγαριού πίνουν και βρίζουν, κοροϊδεύουν και ασχημονούν η…
Το ενδιάμεσο βασίλειο της μαγείας εξαπλώνεται από την ιερή σφαίρα του θρησκευτικού έως την ζώσα πραγματικότητα της καθημερινότητας και τίθεται σε εφαρμογή σε φάσεις κρίσεων, ατομικών ή συλλογικών, θεωρείται δε…
Ι Το θέατρο του ουρανού νυχτιάτικα δεν έχει παράσταση. Οι ηθοποιοί χωρίς ρόλους κοιμούνται γυμνοί στους ξενώνες. Ο καθένας μοναδικός θεατής κάθεται στο σκοτάδι, το εισιτήριο στο χέρι. Πλήρωσε…
Παννυχίδα Έβρεχε όλη νύχτα τόσο που ο δρυμός μέθυσε και άλλαξε θέση οι ρίζες έπιναν νερό χωρίς χώμα διάβαζαν έκπληκτες τους αστερισμούς και γύριζαν στη νέα πατρίδα. Μετά την…
Tυχερή συγκυρία δεδομένων (από άζωτο, άνθρακα, οξυγόνο) ίσως και μοναδική πως υπάρχει ζωή κι ο εγκέφαλος των οργανισμών το πιο το πιο περίπλοκο όργανο ικανό να το καταλάβει· όμως υπηρετεί,…
Ο “ποιητής” και ο “διανοητής” Ο Μιχαήλ Γ. Μερακλής (+1932) είναι ομότιμος καθηγητής Λαογραφίας του ΕΚΠΑ, φιλόλογος, δοκιμιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας, πρόεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας και τέως πρύτανης τoυ…
Πρώτη μέρα Μόνος μου στην ακροθαλασσιά βοήθησα να βγει ο ήλιος. Είχα το χρίσμα του υγρού, που είναι η ουσία του κόσμου, και το αλάτι στα χείλη, άξιος…
Προχθές τη νύχτα άκουσα στο internet τις préludes του Chopin από μια κινεζούλα, μερικά πολύ απαιτητικά κομμάτια: πήγαιναν χέρια και δάκτυλα τόσο γρήγορα που δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τα μάτια. Μα τι θαυμαστός είναι αυτός…
