Κάρλες Ρίμπα: Οι ελεγείες της Μπιερβίλλ, Μτφρ. Ν. Πρατσίνης. Εκδ. Ροές / Ποίηση για πάντα

Μετά την ήττα των Δημοκρατικών στην Ισπανία, ο μεγάλος Καταλανός ποιητής και κλασικός φιλόλογος Κάρλες Ρίμπα (1893-1959) -λαμπρός μεταφραστής του Ομήρου, μεταξύ άλλων, και ο πρώτος μεταφραστής ποιημάτων του Κ.Π.…

0 Comments

Αργύρης Χιόνης: Όντα και μη όντα. Επίμετρο, Γιώτα Κριτσέλη. Εκδ. Κίχλη

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, αναμειγνύονται όλα σχεδόν τα είδη του λόγου, καταργώντας τα μεταξύ τους όρια. Το παραμύθι σμίγει με το δοκίμιο, το δοκίμιο με την ποίηση, η ποίηση…

0 Comments

Deniz Ohde: Διάχυτο φως, Μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης – Μαρία Αγγελίδου. Εκδόσεις Gutenberg

Εγώ ήθελα να φύγω. Ανάμεσα σ’ έμενα και την πόλη υψωνόταν ένας τοίχος αόρατος, ένας τοίχος που μ’ εμπόδιζε να ανήκω, όσο κι αν το ήθελα. Η αφηγήτρια επιστρέφει στην…

0 Comments

Απόστολος Παλιεράκης * Έσω καιροί αμήχανοι. Εκδόσεις Μανδραγόρας

Έστρεψε σ’ ανυπομονησία την υπομονή του Λοιπόν, εκεί, σ’ εκείνη την πλατεία την τετράγωνη είναι τα κτήρια ψηλά οι τοίχοι λείοι, απελπιστικά επίπεδοι με ούτε ένα παράθυρο να προδίδει τις…

0 Comments

Μαρία Δέσποινα Ράμμου: Περί φύσεως, λειτουργίας και δυναμικής του εργαλείου της γλώσσας, που τη μεταχειρίζεται ο άνθρωπος με ευεργετικό ή καταστροφικό τρόπο:

1.Γοργίας (ρήτορας, 5ος-4ος αιώνας π.Χ.) Ἑλένης ἐγκώμιον 8:   Λόγος δυνάστης μέγας ἐστίν, ὃς σμικροτάτῳ σώματι καὶ ἀφανεστάτῳ θειότατα ἔργα ἀποτελεῖ· δύναται γὰρ καὶ φόβον παῦσαι καὶ λύπην ἀφελεῖν καὶ…

0 Comments

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Αιώνιος βίος και βία διαχρονική. Από το αρχαίο ελληνικό θέατρο στη σύγχρονη σκηνή.

Βίος και βία έχουν την ίδια ρίζα. Ο βίος είναι ο τρόπος της ύπαρξης των ζωντανών όντων. Η βία είναι συστατικό στοιχείο της ίδιας της φύσης, ιδίως των οργανισμών· το…

0 Comments

ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (σχ. 1), ο ιδρυτής της Μεσσήνης (σχ. 2). Μτφ. Γεωργία Παπαδάκη

Εις μνήμην του Πέτρου Θέμελη, του σπουδαίου, οραματιστή αρχαιολόγου και ζωοδότη της αρχαίας Μεσσήνης (1936-2023).  Επαμεινώνδας: 4ος αι. π. Χ. ⸺ Πέτρος Θέμελης 21ος αι. μ. Χ.      ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Το φαινόμενο Πωλ Ζαχαριάδης στο Θέατρο  Τέχνης ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Δωδεκάτη Νύχτα – ή Ό, τι επιθυμείτε» σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα  

Ο Πωλ Ζαχαριάδης τεχνουργεί έναν λεπτεπίλεπτο ρόλο στα όρια μεταξύ δραματικού και κωμικού στην ελληνορωμαϊκής κοπής κι εμπνεύσεως ονειρική κωμωδία τού Ουίλιαμ Σαίξπηρ «Δωδέκατη Νύχτα ή Ό, τι επιθυμείτε» σε…

0 Comments

Κώστας Ξ. Γιαννόπουλος: Ρόμπερτ Μούζιλ – Οι αναστατώσεις και οι συγχύσεις ενός συγγραφέα

«Δεν είναι το νερό που τρέχει στο ρυάκι κι                                  ύστερα φεύγει – χάνεται. Εγώ είμαι.Εγώ!..»                                                       Ου. φον Χόφμανσταλ,  Ηλέκτρα   «Ερχόμαστε και φεύγουμε από τη ζωή με μια…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Τα παραμύθια της Χαλιμάς – και η σωστή πλευρά της ιστορίας

Τζίνια,  πίθηκοι, μάγοι, ταχυδακτυλουργοί, συνυπάρχουν με πραγματικούς ανθρώπους και τόπους στα παραμύθια της Χαλιμάς. Συχνά, μια ιστορία περιέχει μια άλλη δημιουργώντας έτσι μια πολυεπίπεδη αφήγηση. Η περιέργεια του βασιλιά για…

0 Comments

Δημήτρης Γαβαλάς: Υλικό και Σχόλια 17 – Marianne Moore

Η Marianne Moore (Μάριαν Μουρ, 1887 - 1972) είναι από τις  σημαντικότερες γυναικείες ποιητικές μορφές των ΗΠΑ, αλλά και του αγγλόφωνου ποιητικού μοντερνισμού γενικά. Σπούδασε νομικά και ιστορία και συνέχισε με…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Πού να βρω μια Γ(γ)άζα;

Ἱμερόεσσ᾽, ἐρατή, πολυθάλμιε, παμβασίλεια, κλῦθι, μάκαιρ᾽ Ὑγίεια, φερόλβιε, μῆτερ ἁπάντων· Ορφικός ύμνος που μιλά για τη θεά Υγεία και την εξυμνεί με όλα αυτά τα επίθετα για να δείξει πόσο…

0 Comments