Επιδαύριος λάβρος χορός Ανέσπα τα μυαλά μου... Και φλέγομαι ολόψυχος Εις τας αυτοψύκτους αγυιάς Τού Κόσμου... * Έρως μού πήρε τα μαλλιά Άνεμος τα σεντόνια Και πλέουνε ολοπόρφυρα Στις εσχατιές…
Τα άτμητα Δεν είναι ο αόρατος ειρμός που δένει τα χωριστά σε δέσμες η στάχωση με το νήμα της μοίρας που τα ιερά βιβλία συγκρατεί; Δεν είναι…
ΤΩΡΑ Όταν οι κρίκοι αλυσίδας λύνονται δεν μένουν παρά κύκλοι. Τώρα η μοναξιά σου επιτρέπεται. Τώρα μία ζεστή βροχή λιώνει τα όρια του Κόσμου. Τώρα ανθίζουν κόκκινες ανάσες. Κι εσύ…
Το άπειρο των λογισμών. Στων ιδεών και λογισμών το άπειρο, βρες ένα τόπο να σταθείς. Βράχο σταθερό να χτίσεις στην ζωή, πριν οι θύελλες σε παρασύρουν και χαθείς.…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) Δίχως διαφήμιση Ούτε εσύ δεν υπάρχεις. * Της ζωής Μεταξύ πόνου και ηδονής ανθίζουν οι…
Είμαι γυναίκα, αρχέγονο ον Νοσέη τ΄ όνομα μου τα ομοιώματά μου ακούν στο ίδιο όνομα. Γνωστό προϊόν κατανάλωσης , αδιαμαρτύρητα τη σειρά μου περιμένω στην ουρά. Μαγειρεύω αρωματικά χόρτα, με…
Ταξίδευα στο σύμπαν, ανάμεσα σε ήλιους και γαλαξίες. Δεν υπήρχαν αστέρια. Ούτε η γη υπήρχε ακόμη. Μη φανταστείς πως ήμουν σε διαστημόπλοιο, όχι. Έτσι ταξίδευα , όπως με βλέπεις τώρα.…
Την αφή της σάρκας σου δεν αξιώθηκαν τα δάχτυλα μου. Μόνο τις χάρτινες παλλαϊκές φωτογραφίες σου άγγιζαν, βουβές εκείνες πάντα, αποτυπώσεις της στιγμής, κι εγώ αναρωτιόμουν αν υπήρξες ποτέ στ’…
σε δύσκολες εποχές μαχαίρια βγαίνουν με κάθετο τον ήλιο στολές φορούν οι άνδρες και οι γυναίκες υψώνουν τις ψωλές (που δεν έχουν) ανεμίζουν τις γλώσσες τους και μιμούνται τα…
Σαν να στέρεψε ο κόσμος Από λάβα: τής ωριμότητας Οι παράπλευρες ωφέλειες. Μένει μόνο η θάλασσα, Η πάλη με τα κύματα Και το τσουνάμι ποτέ δεν έρχεται Εγκαίρως. Η κούραση…
Πριν τα ξημερώματα εκείνης της Κυριακής, έγιναν οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Ιράν. Όμως, στο ισόγειο της Σορβόννης, στο αμφιθέατρο Ρισελιέ, το Συνέδριο συνεχιζόταν κανονικά με την πολύωρη καταληκτική συνεδρίαση της…
Ιβίσκοι, κάκτοι, φοινικιές γεράνια, πικροδάφνες με χρώματα στολίζουνε τις όχθες του Μεκόνγκ κίτρινα ηλιοτρόπια θυμίζουν του Βαν Γκονγκ το πονεμένο πέρασμα που στέφθηκε με δάφνες. Ο ποταμός είναι πλωτός ελπίδες…
