Ανδρέας Οικονόμου: Το μεταξύ – μια κβαντική ερωτική αφήγηση
Δεν ήμασταν ποτέ δύο. Ήμασταν δύο σώματα, ναι. Δύο βλέμματα που συναντήθηκαν σε έναν κοινό χώρο. Δύο βιογραφίες που θα μπορούσαν να ειπωθούν χωριστά. Αλλά αυτό που συνέβη δεν ανήκε…
Δεν ήμασταν ποτέ δύο. Ήμασταν δύο σώματα, ναι. Δύο βλέμματα που συναντήθηκαν σε έναν κοινό χώρο. Δύο βιογραφίες που θα μπορούσαν να ειπωθούν χωριστά. Αλλά αυτό που συνέβη δεν ανήκε…
Ο ζερζεβούλης στρογγυλοκάθισε πάλι στην άκρη του κρεβατιού μου. Βγαίνει πάντα με τέτοιο άραχνο καιρό, όταν η σοβαρότητα φωσφορίζει στα μάτια του κι εγώ μένω ξαπλωμένος στο ντιβάνι, ένας δρομομανής…
Ο βάρδος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Εγώ ποτέ μου δεν βασάνισα τους Θεούς με προσευχές. Ράντγιαρντ Κίπλινγκ Κιμ Μολονότι αρνήθηκε να γίνει δαφνοστεφής ποιητής και απέρριψε όλες τις άλλες τιμές,…
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΕΝΗΣ ΠΟΛΗΣ Αεροπλάνα ρίχνουν σάκους με τρόφιμα, η βομβαρδισμένη πόλη ν’ αντέξει. Άλλοι σάκοι στα βαθιά, άλλοι στα ρηχά και τρέχει η οικογένεια στην ακτή, ο πατέρας,…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) Δεν ήξερα πώς να αρχίσω τώρα δεν ξέρω να σταματώ. * Μη με διακόψετε,…
Περί ύψους Όταν πλήρωσα και ετοιμαζόμουν να φύγω από το σουπερμάρκετ- αρκετά, είχα γεμίσει το καρότσι ως επάνω – γύρισα τρέχοντας να αναζητήσω το βούτυρο, γραμμένο στο χαρτάκι μου και το…
Περπατάει σκυφτά Να μην πληγώσει κι άλλο Αυτή την κόκκινη πανσέληνο Πόσο καλό το φεγγάρι Κάθε φορά Που μια γυναίκα με λευκά μαλλιά Θυμάται περασμένα όνειρα, ένα ξεχασμένο λικέρ, μια…
Τὸ ρόδο τοῦ Ἰσπαχάν, τὸ ἐράσμιο, ἀνθίζει κάθε ἄνοιξη μυθικὰ ἑκατοντάφυλλο, ἀνύποπτο γιὰ τὴν δεκάτη τετάρτη Νισάν, γιὰ τὴν ὥρα τοῦ Χαμέτς, καὶ τὴν θυσία τοῦ Ἀμνοῦ μὲ τὰ σκοῦρα…
Χαμένα… Ο μικρός της οικογένειας έπρεπε να επιστρέψει από το γυμναστήριο στις εφτάμιση, νύχτα ακόμα. Πήγαν λοιπόν να τον παραλάβουν παππούς και γιαγιά και θεία που μόλις είχαν έρθει για…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) Κι αν δεν είσαι, θα γίνεις και αν δεν γίνεις, τι είσαι; * Με…
Δεν ξέρω τι θα ‘κανα χωρίς εσένα σε τούτη δω την ερημιά μες στη νύχτα! Άκου πάρτυ για τα τριάντα χρόνια της εταιρείας σε κτήμα στο πουθενά! Χάθηκαν οι χώροι…
KOH KHER * Ζέστη απάνθρωπη ναών ερείπια κρυφοκοιτάνε. Υγρή ατμόσφαιρα γιορτές μακάβριες με προσπερνάνε. Γλιστράν τα κράσπεδα πέτρας αγάλματα η συντροφιά μου. Ένα μονότονο βραχνό κελάηδημα τρυπά τα αυτιά μου.…